30 juli 2015

Canada - week 3

Vancouver Island

Een forse chinookzalm, vijf kilo schoon aan de haak, manlief en ik waren zeer onder de indruk! De vis werd direct gewogen, schoongemaakt en met visvergunning voor 1 dag op ijs gelegd om verder verwerkt te worden. We besloten om de chef-kok een deel van de vis de volgende dag klaar te laten maken voor het diner en de rest te laten invriezen en naar Nederland te laten verschepen. Werd allemaal ter plekke voor ons geregeld en kostte verhoudingsgewijs ook niet eens zo gek veel geld. Het zou alleen wel een paar weken kunnen duren voor we de zalm thuis in ontvangst konden nemen.
 
De trip op de Johnston Strait, op zoek naar orka's, werd een onvergetelijke ervaring. Eerst reden we met een busje een eind noordwaarts en stapten vervolgens over op een snelle boot met een bevlogen kapitein en marien biologe in opleiding. Ze wisten veel te vertellen over het leven van orka's en herkenden alle leden van de groepen die zich in deze contreien veelal ophielden, aan hun rugvin, bijzonder! Voor we het goed en wel beseften, zagen we de eerste dieren al spelend en stoeiend langs de kustlijn gaan. De motor ging direct uit en zo dobberden we rustig rond. Op enig moment kwam er een hele groep tegelijk aanzwemmen, richting onze boot, wat een indrukwekkend gezicht! Ik kreeg er kippenvel van, zo ontroerend, het leek alsof ze ons wilden begroeten. De leidster zwom voor de boot langs, hield ons met één oog in de smiezen, terwijl de rest onder ons door dook. Een heel eind verderop zagen we ze weer boven water komen. Ze namen afscheid van ons door heel elegant met hun staartvin te 'zwaaien' voordat ze weer een duik namen. Jammer genoeg was de afstand te groot, dus hebben we het niet kunnen vastleggen. Maar dat doet niets af aan de beleving, ronduit fabeltastisch!

We sloten ons verblijf in Campbell River af met een overheerlijke portie wilde zalm bij het diner - voorlopig hoef ik dan ook even geen kweekzalm meer te eten. De reis ging verder richting Port Alberni, waar we met een heuse stoomtrein naar een stoomhoutzagerij werden vervoerd. Onderweg werd er regelmatig een straat gekruist en moest er, uiteraard, weer even aan de stoomfluit worden getrokken. Inzittenden van de wachtende auto's zwaaiden enthousiast, kortom, een komisch ritje. De volgende dag bestond een excursie uit het meevaren met de Lady Rose (nou ja, een zusterschip) de fjord op en neer. Helaas hadden we die dag iets minder mooi weer en de beloofde laad- en lospraktijken hadden meer weg van een veerpont voor vakantiegangers en kayakkers dan van een soort traditionele postboot waar ze mee adverteerden. Het werd een lange, lange dag met bitter weinig hoogtepunten.

Deze tussenstop in Port Alberni bleek overigens geen overbodige luxe; een dagtrip verder rijden door prachtig heuvelachtig landschap bracht ons aan de westkust, waar we eerst het schilderachtige plaatsje Tofino gingen verkennen en vervolgens ons overnachtingsadres in Uclulet opzochten. Over het Black Water Oceanfront, een resort dat direct langs de kust is gebouwd, niets dan lof: we hebben er heerlijk geslapen, gegeten en van de fenomenale uitzichten over de oceaan kunnen genieten.

Qua gezelligheid hadden we misschien liever in een iets minder afgelegen hotel gezeten, bijvoorbeeld in de buurt van Tofino, een heerlijk relaxt dorpje met veel grappige en originele winkeltjes. Van daaruit zijn we opnieuw met een boot het (veel ruwere) water op getrokken om zeeottertjes, bultruggen en zeehonden te gaan spotten. We hebben ook dit keer heel wat dieren in hun natuurlijke omgeving gezien en ook nu was het een fantastische ervaring, vooral om elke keer door de branding te moeten varen!
Als aandenken kocht ik een prachtige door een First Nations (zo worden de inheemse inwoners van Canada aangeduid) van cederhout gemaakte orka, ook al hadden we die hier nu juist niet gezien. Onderweg terug naar Uclulet maakten we nog een fikse wandeling in een spookachtig bos dat uiteindelijk uitkwam op het strand: veel trappen om de hoogteverschillen te overbruggen, prachtige oude bomen in diverse vormen en verder nogal donker en duister, maar erg fraai om in te wandelen! Gelukkig doet de geblesseerde knie inmiddels weer min of meer gewoon mee, zolang we de dagen van inspanning maar afwisselen met ontspanning (lees: in de auto zitten).

Victoria
Vanuit Uclulet gingen we op weg naar Victoria, via een pittoresk plaatsje, Chemainus, waar we met een plattegrond in de hand bijna alle meer dan manshoge muurschilderingen hebben bekeken; erg indrukwekkend! We lunchten er bij een tentje dat ooit van Nederlandse eigenaren was geweest: je kon er nog steeds krentenbollen krijgen...

Victoria is een grote, prachtige 'oude' stad, waarvan het centrum nogal Brits aandoet. We hadden er een hotel aan de haven en konden vanaf ons balkon volop genieten van de pittoreske veerpontjes die de hele dag heen en weer voeren. Ze deden ons erg aan Hongkong denken!
We moesten wel weer even wennen aan al dat verkeer en al die mensen, na weken voornamelijk natuur, ruimte & rust. 's Avonds verkenden we de eveneens bekende artistieke wijk Fisherman's Wharf. Fraai en creatief gedecoreerde woonboten, veel toeristen en eettentjes. Winkelen in het centrum van de stad was er ook erg leuk, we bezochten de wereldberoemde boekwinkel Munro's (en kochten er uiteraard een boek) en dronken koffie bij de al even beroemde buren: lunchroom Murchie's met zijn authentieke inrichting en prachtige koffie- en theeafdeling met al even prachtige serviezen, genieten dus.
Langzaam maar zeker komt het einde van onze fantastische reis in zicht. Nog een weekje en dan vliegen we alweer terug naar Amsterdam... onvoorstelbaar. 

Geen opmerkingen: