27 augustus 2010

Sail Amsterdam 2010
Als ultieme afsluiting van het vakantiegevoel ben ik afgelopen vrijdag een dagje met manlief in de boot mee geweest naar Sail. Hij heeft bijna het hele evenement vanaf het water meegemaakt: voor de Sail-in zat hij donderdagochtend om 7 uur al op het water, op weg naar IJmuiden. Het mee terugvaren naar Amsterdam vond hij een belevenis op zich, in die georganiseerde chaos en met veel golfslag, dus natte voeten voor hem, zoals hij me per sms liet weten. Op televisie heb ik hem in de wirwar aan schepen en bootjes helaas niet kunnen ontdekken. Hij nam een kijkje aan boord van de grootste windjammer, de Russische Sedov, en wist een kaartje te bemachtigen voor een rondleiding op de Hr. Ms. Walrus, een onderzeeër van de Nederlandse marine. Zaterdagavond wist hij zelfs nog een ligplaatsje te veroveren bij het Prinsengrachtconcert, al was dat duidelijk tweede rang, zo achter de brug…
Vrijdag stond de Pieremachocheltocht op het programma, die we vanaf een prachtig plekje aan de sluis in de Amstel, schuin voor Carré, hebben gadegeslagen. Het weer werkte optimaal mee, zonnig en warm met een briesje - daar houdt een mens een aardig tintje aan over. We beleefden er een paar genoeglijke uurtjes en zagen de vreemdste drijvende barrels voorbij varen. De sfeer was gezellig en gemoedelijk, zowel bij de bemanning in de bootjes om ons heen als bij het publiek op de bruggen, dus de alom aanwezige politieboten hoefden niet in actie te komen.
Over de pieremachochels (in de niet al te letterlijke betekenis van het woord, oorspronkelijk betekent het namelijk 'aftandse boot') was duidelijk nagedacht: er dobberde veel duurzaams voorbij, tot hele drijvende tuinen met harkende dames aan toe, maar ook Fred Flinstone was van de partij en de Schippers van de Kameleon op latere leeftijd. Na afloop voeren we verder naar de Nieuwmarkt, het eindpunt van de Crew Parade, waarbij de bemanning van de Amerigo Vespucci strak in het pak, compleet met handschoenen verscheen (en dat bij 27 graden!) en de mannen van de Indonesische Dewaruci er een bijzonder fraaie show van maakten, compleet met grote trommels en haaien- en walruskoppen. Vervolgens zetten we koers naar het IJ, om de tall ships te gaan bewonderen. Ook daar was het een enorme, maar gezellige wirwar aan boten en bootjes, en ook hier heerste een gemoedelijke sfeer zonder wanklanken.
Mijn vorige bezoek aan Sail dateert uit 1985. Destijds was het een veel minder groots opgezet evenement en hoefden we ook geen uren in de rij te staan om de schepen te bezichtigen (dat waren er trouwens ook veel minder). Toch heb ik nu ervaren dat zo'n tall ship vanaf de kade net iets minder indrukwekkend is dan wanneer je er in een bescheiden rubberboot onderlangs vaart. We kwamen ogen en oren tekort, zoveel fraais langs de kade om te bekijken en er gebeurde minstens zoveel grappigs op het water, kortom, het was voortdurend genieten geblazen! 's Avonds legden we aan tussen twee woonboten langs de gracht om een pannenkoekje te gaan eten en toen was het voor mij alweer tijd om op huis aan te gaan. Wat een fantastisch spektakel, wat een georganiseerde chaos op het water, wat een mensenmassa’s op de kades, maar heus, ik had het voor geen goud willen missen!

Geen opmerkingen: