22 augustus 2010

Nazomeren (I)
Onze zomervakantie is dit jaar werkelijk omgevlogen! We hadden dezelfde fraaie plek op camping La Rive in Biscarrosse (Frankrijk) als vorig jaar, maar herkenden de entree van de camping haast niet, want die had een ware 'make-over' gekregen. Over het weer hadden we dit jaar geen klagen: heerlijk zonnig zomerweer met aangename temperaturen (gemiddeld 25 graden) en heel soms een wat minder mooie dag. Dan gingen we naar Bordeaux, een bijzonder indrukwekkende stad en absoluut de moeite van het bekijken waard!
We bezochten vrienden op een camping bij Marennes en voeren daarvoor met het pontje over naar Royan, een ervaring op zich. Bij aankomst werden alle auto's, campers en motoren keurig opgesteld in rijen van zes achter een slagboom. Je denkt dan dat die rijen een voor een de pont op zouden gaan rijden. Niets bleek minder waar: op zijn Frans gingen alle slagbomen tegelijk open en moesten die zes banen indikken tot 1 rij. Het leverde een aardige invoeg-chaos op, maar zodra we in die ene rij de pont opreden, werden we aan boord wel netjes naar onze plaats gedirigeerd. 
Verder mochten we met de kano's van de camping op eigen houtje een ander stuk van de rivier de l'Eyre afzakken, als we maar zouden zorgen dat we om 13 uur afmeerden op de plek van waaruit de georganiseerde tochten met begeleiding van de camping startten. Samen met een paar andere Nederlandse families zijn we die uitdaging aangegaan en hoewel we stevig moesten doorpeddelen, slaagden we er toch in om met alle boten inderdaad om 13.15 uur ('le quart d'heure landais') op de afgesproken plek te arriveren. We hebben met volle teugen genoten van dit tochtje!
Minder prettig was het feit dat de revalidatie van mijn knie trager verliep dan ik graag had gewild, en net toen ik letterlijk weer wat beter uit de voeten kon, werd ik goed ziek (een voedselvergiftiging?). Juist op dat moment trok er een hittegolfje over en ik had uiteraard ook liever iets anders gedaan dan onder die omstandigheden, met de zon brandend op het caravandak, alsmaar overgeven en afwisselend rillen en puffen van de koorts in bed liggen. Het heeft even geduurd voordat ik me weer enigszins fit voelde, en toen was het einde van ons verblijf alweer in zicht.
Gelukkig konden we onze vakantie wel op plezierige wijze afsluiten met een gezellig bezoek aan mijn Franse corresponden-tievriendin en haar gezin. Onze terugreis verliep dan ook via de noordkust van Bretagne met een tussenstop in Erquy. Destijds leerden we elkaar daar kennen op camping Le Portuais, en hoewel we  elkaar totaal niet konden verstaan, speelden we naar hartelust met onze Barbiepoppen - ook in die tijd al geweldig internationaal speelgoed. We hebben al die jaren contact gehouden (ja, in het Frans) en elkaar met tussenpozen van een paar jaar toch regelmatig bezocht, kortom, voor mij een vriendschap om te koesteren! De camping mag dan niet meer bestaan, de baai met het strand van toen gelukkig nog wel. En aangezien de zomer zich die dag in Erquy van zijn beste kant liet zien, togen we met een goed gevulde picknickmand naar het strand met zijn allen. Later vertrok de jeugd voor een zeiltochtje op zee en wij ouwelui klommen tot boven de baai, vanwaar we een fabeltastisch uitzicht hadden op de zeilers. Een mooie afsluiting van een toch wat eigenaardige vakantie, want met twee tieners minder op pad werden we van een groot gezin (6) ineens een doorsneegezin (4) en dat was voor ons allemaal inderdaad wel even wennen...

Geen opmerkingen: