24 januari 2010

Ondertitelen, een kunst op zich!

Dit keer wil ik een lans breken voor onze collega's die films ondertitelen. Uit eigen ervaring weet ik dat het beslist niet meevalt om gesproken tekst om te zetten in een zeer beperkte hoeveelheid karakters. Dat betekent sowieso al flink samenvatten en zie dan nog maar eens de humor en/of taalgrapjes erin te verwerken... Afgelopen week zag ik de zeer vermakelijke film 'Sherlock Holmes' in de bioscoop, met Robert Downing Jr. en Jude Law in de hoofdrollen, onder regie van Guy Ritchie. Waar we tot voor kort de hele aftiteling van een film uitzaten als ik wilde weten wie de ondertiteling had verzorgd, werd ik dit keer al snel op mijn wenken bediend: direct na de hoofdrolspelers en voornaamste 'directors', maar ruim voor de hele waslijst aan overige medewerkers kwam de vertaling aan bod. Dit was niet de eerste keer dat Richard Bovelanders naam bij de aftiteling op het witte doek prijkt en hij levert naar mijn bescheiden mening over het algemeen uitstekend werk af. In dit geval betrapte ik de makers van de film op een (ver)taalfoutje dat in de ondertiteling overigens creatief werd opgelost. Sherlock Holmes raakt op enig moment opnieuw in gevecht met een reusachtige, Frans sprekende vent, compleet met gehavend boeventronie. Het accent van een Britse acteur die  probeert Frans te spreken is op zich al amusant, maar er was in het script blijkbaar ook een wellicht onbedoeld grappig foutje geslopen in de vertaling van de vraag 'Did you miss me?' Voordat de strijd opnieuw losbrandt, vraagt de kolossale boef in het Frans namelijk 'Tu m'as manqué?' in plaats van 'Je t'ai manqué?'. Gelukkig hoefde het publiek zich daarover het hoofd niet te breken, want in de ondertiteling stond keurig: 'Heb je me gemist?' Hulde voor de vertaler! De film is een absolute aanrader: fraai kostuumdrama, een speels aandoende Sherlock Holmes in een 'moderner' jasje, heerlijke Britse humor en een rijkdom aan requisieten en decors, waardoor je bij elke scène je ogen uitkijkt. Het verhaal wordt in ruim 2 uur verteld, maar er zit voortdurend meer dan voldoende vaart en spannende actie in, waardoor de film nergens langdradig wordt. Je moet als toeschouwer wel goed opletten, anders mis je subtiele grapjes, niet alleen in de dialogen, maar ook in het decor of de kleding. Kortom, ik heb ouderwets genoten! 

Geen opmerkingen: