29 december 2010

Alweer is er bijna een jaar om...
Deze laatste dagen van december vliegen voorbij: traditioneel de periode voor administratieve klusjes, dus ook hier gaan de laatste facturen de deur uit, worden overzichten bijgewerkt en wordt het archief gevuld. Zo sluit ik 2010 af, dat qua vertaalwerk interessant en vol afwisseling was, maar qua omzet achterbleef bij 2009. Zou dat dan toch een na-ijleffect van de economische crisis zijn? Hoe dan ook, maandag begin ik opgewekt en vol goede moed aan het nieuwe jaar.
Om het oude jaar in stijl af te sluiten, wil ik graag al mijn opdrachtgevers hartelijk bedanken voor het vertrouwen en voor de bijzonder plezierige samenwerking. Tot slot wens ik alle lezers van mijn blog een goede jaarwisseling en een uitstekend Nieuwjaar!

23 december 2010

Weihnachtsmarkt Aachen
Wat doe je als je vast van plan bent om naar een kerstmarkt in Duitsland te gaan, maar ANWB en KNMI waarschuwen voor sneeuw, gladheid en bijbehorende ellende? Wij gingen gewoon toch. Afgelopen zaterdag pakten we thermoskannen met heet water en eten in een krat en begonnen vol goede moed  aan de voorspelde barre tocht naar Aken. Uiteraard in een auto met winterbanden en we hadden bovendien sneeuwkettingen aan boord voor je weet maar nooit! Op de heenweg bleek het allemaal reuze mee te vallen.
In Aken lag maar weinig sneeuw, maar de winkelstraten en het plein rond het fraaie Rathaus waren wel spekglad. Dat mocht de pret niet drukken, iedereen liep vrolijk gemutst rond in een aangenaam winterzonnetje over deze gemoedelijke kerstmarkt. We voegden ons snel bij de menigte, drentelden langs de vele kraampjes, genoten van een Glühwein en warme chocolademelk in deze grappige beker en kwamen ook nog in een winkel voor modelspoorbanen terecht met een gigantisch aanbod. Aan het eind van onze rondgang over de kerstmarkt koos ik deze vrolijke beschermengeltjes, die intussen op de vensterbank over onze keuken waken. Na een warme hap vertrokken we rond 20 uur huiswaarts. In Limburg begon het te sneeuwen, maar de wegen waren nog redelijk begaanbaar. Volgens de buienradar zouden deze sneeuwbuien het midden van het land rond 23 uur bereiken. Even voorbij Eindhoven stopte het met sneeuwen en konden we gewoon goed doorrijden. Rond 22 uur zaten we weer thuis aan de warme chocolademelk, moe maar zeer voldaan. Een half uur later zagen we de eerste sneeuwvlokken in de tuin vallen...

13 december 2010

Kerstknutselen
In mijn familie is het al vele jaren traditie om op een mooie zondag in december met alle tantes en nichten van moeders kant een kerstkrans of -stuk te maken. We zijn te gast bij een van onze nichten, die wel zeer pittoresk op de Veluwe woont en in haar schuur vaker zulke workshops geeft. Iedereen brengt iets te eten mee en onder het knutselen kunnen we dan gezellig en uitgebreid bijkletsen. Zo'n dag vliegt voorbij. Dit jaar mocht ook de volgende generatie mee en zo ontdekte mijn dochter dat haar oma dialect praat met haar zussen. Gelukkig kon ze oma nog wel verstaan... Als dochter van weet ik niet beter, zo telefoneerde mijn moeder vroeger thuis altijd al in het Kampens met haar familie, maar mijn dochter stond wel even met haar oren te klapperen. 
Grappig ook om al die achternichten weer eens te zien in een andere omgeving dan op verjaardagen of bruiloften. We hebben meteen maar een hele serie foto's gemaakt en dat leverde dikke pret op voor het lokale kippenhok. Ons toompje Post-kipjes (18 in getal) paste daar prima bij.
En nu staan er bij ons thuis dus twee kerststukken te pronken. De traditionele rode van de 'oude garde' en de ijsblauwe variant van de 'jonge garde'.
Kortom, wat ons betreft volgend jaar graag weer!

4 december 2010

Cultureel uitstapje: Spaanse zang en dans in Den Haag
Sommige spontane acties blijken een Zuid-Europese verrassing in Haagse sneeuwchocola... en zo zaten we vrijdagavond op onverwachte uitnodiging en in het aangename gezelschap van goede vrienden in het Lucent Danstheater in Den Haag te genieten van warme Spaanse klanken en bijbehorende sensuele bewegingen: Mercedes Ruiz trad er op, samen met haar groep muzikanten. Wat een uitstraling, wat een gratie, wat een kracht en wat een elegantie steekt er in dat frêle lichaam van deze temperamentvolle Spaanse dame! Ik had nog nooit van haar gehoord en voor één keer vond ik het reuze jammer dat ik geen Spaans versta. Nu ging het verhaal achter de dans jammer genoeg toch enigszins aan ons voorbij. De onderstaande link (met dank aan You Tube) biedt een impressie van de voorstelling zoals wij hem gisteravond in Den Haag zagen. Het slotapplaus in de uitverkochte zaal sprak boekdelen. Wij vonden het een zeer indrukwekkend optreden en we waren blij dat we het winterse weer hadden getrotseerd!

30 november 2010

Vertalen: het blijft puzzelen
Afgelopen weken had ik het genoegen om diverse teksten te vertalen die zelf al een vertaling waren. In sommige gevallen heb je dan te maken met hogere puzzelkunde. Want wat zou er worden bedoeld in een tekst over een reorganisatie van een groot bedrijf met 'co-determination bodies'? De oplossing vond ik door de term letterlijk terug te vertalen naar het Duits en dat leverde als resultaat 'Mitbestimmungsorgane' op. Juist ja, dat paste qua betekenis beter in het geheel. Een andere fraaie in dezelfde tekst was 'framework conditions', in het Duits 'Rahmenbedingungen' en daarmee direct ook een stuk duidelijker. Ziehier een voorbeeld van de communicatie in bedrijven waar Engels wel de 'corporate language' is vanwege de vele buitenlandse vestigingen, maar waar niet iedereen die taal ook voldoende machtig is...
Eén van de grote voordelen van ons beroep is dat je je werk praktisch overal mee naar toe kunt nemen. Zelfs naar de kapper, als je al een afspraak had staan en er komt ineens een tekst tussendoor die met gepaste spoed moet worden vertaald. Gewapend met pen en schrijfblokje zat ik in mijn zwarte cape voor de spiegel ijverig te schrijven, totdat ik op het Franse 'précarité' stuitte, dat ik in deze tekst niet direct kon plaatsen. Een woordenboek had ik uiteraard niet direct bij de hand, maar mijn oude, vertrouwde Nokia met mobiel internetabonnement bood uitkomst: via Google Translate zocht ik op wat ik met dat 'précarité' aan moest. De enige vertaling via Google luidde: onveiligheid. Voor andere betekenissen was blijkbaar geen plaats ingeruimd in het enorme geheugen. Gelukkig had ik aan deze ene betekenis voldoende houvast aan om verder te kunnen met mijn vertaling. Voor dergelijke 'noodgevalletjes' is het beslist een handig instrument, ik kwam er in elk geval een stuk verder mee dan met de website 'mijn woordenboek', die het woord 'précarité' niet eens kende.
Over woordenboeken gesproken: mijn laptop was aan vervanging toe en nadat ik alle reguliere programma's had (laten) overzetten, ging ik zelf aan de slag met Van Dale Groot Woordenboek 2008 (4-talig), ouderwets met een cd... Het zal niemand verbazen dat ik de ene na de andere foutmelding kreeg. Kortom, deze versie was kennelijk toch te ver over de houdhbaarheidsdatum heen om nog onder Windows 7 op de computer te worden geïnstalleerd. Even surfen naar de website van Van Dale en wat bleek: er is sinds oktober dit jaar een nieuwe versie beschikbaar, aan te schaffen via hun webshop. Binnen een half uur had ik de licentie aangevraagd, betaald, het woordenboek gedownload en geactiveerd! Voor de collega's die nog wat investeringen willen doen aan het eind van een boekjaar: als je voor 31 december van dit jaar de 4-talige set aanschaft, krijg je er een gratis licentie voor het Groot Woordenboek Nederlands bij. Kijk, dat zijn nog eens leuke dingen voor hardwerkende vertalers!

9 november 2010

Hoezo grijze muizen?
Als ik van één ding doordrongen ben geraakt tijdens het Nationaal Vertaalcongres van afgelopen vrijdag, dan wel dat het beeld van vertalers als grijze muizen wat mij betreft zo snel mogelijk de wereld uit moet! Hannie Derks van Hanniebal Marketing & Research schudde ons flink wakker met haar vlotte presentatie, waarin ze de resultaten liet zien van haar onderzoek naar het imago van vertalers. Ze schetste een tamelijk somber beeld van onze beroepsgroep: veel mensen blijken geen idee te hebben van wat er allemaal wordt vertaald en wie dat dan doen. Ja, boeken, die worden natuurlijk vertaald, dat weet iedereen, maar kennelijk staat de gemiddelde Nederlander niet eens meer stil bij het feit dat alle ondertitels op televisie ook vertalingen zijn, zo gewoon is dat al geworden. En als die gemiddelde Nederlander al gaat nadenken over vertalers, dan komt hij of zij niet verder dan dat wij, vertalers, 'grijze muizen' zijn, slimme grijze muizen, dat wel, die de hele dag achter hun computer zitten. Nou, daar zijn we dan mooi klaar mee! Hoogste tijd om keuzes te maken, ons te concentreren op onze sterke kanten, ons te onderscheiden om... een 'gekleurde muis' te worden. Profilering, dus!
Het congres ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van de Vereniging van Zelfstandig Vertalers (VZV) ging van start met peptalk uit Den Haag: de SP werpt zich op als verdediger van de kleine zelfstandige. Sharon Gesthuizen gaf concrete voorbeelden van SP-voorstellen om de Haagse wet- en regelgeving aan te passen, zodat het MKB en zzp-ers hun positie kunnen versterken. Eén van de vragen aan haar ging over de gang van zaken bij (Europese) aanbestedingen door de overheid, die onaangename gevolgen heeft gehad in het geval van gerechtstolken en beëdigd vertalers die in het Rbtv geregistreerd zijn: er is een bijna monopoliepositie ontstaan op dit stuk van de vertaalmarkt, waardoor zvp-ers (zelfstandige vertalers zonder personeel) zwaar onder druk worden gezet om soms voor de helft van hun normale tarief te gaan werken. Dat kan de bedoeling van die aanbesteding toch niet zijn? Deze politica vroeg in haar reactie om concrete voorbeelden uit onze vertaalpraktijk ter onderbouwing, waarmee ze aan de slag kon.
Het volgende subthema van het congres was Prijs: Dennis Hessling van de NMa legde uit hoe het ook alweer precies zat met de mededingingsregels - in de daarop aansluitende forumdiscussie over prijsbepaling werd het probleem van de Europese aanbesteding, waardoor de tarieven sterk onder druk zijn komen te staan, opnieuw aangekaart. De dame en heren achter de tafel kregen een aantal stellingen over prijsbepaling voorgelegd en mochten daarop reageren. Helaas was er onvoldoende tijd om met de zaal verder in discussie te gaan.
Na de lunch was het tijd voor het onderwerp Professionalisering, met andere woorden: zijn wij (beëdigd) vertalers de enigen die gedwongen worden aan Permanente Educatie te doen en punten te verzamelen? De vertegenwoordiger van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) gaf ons een waardevol advies: zorg als de donder voor een goede branchevereniging, waarin jullie allemaal zijn vertegenwoordigd, zodat je zelf kunt meebeslissen over je eigen professionele ontwikkeling. Waarvan akte! Uit het verhaal van leden van buitenlandse brancheverenigingen bleek overigens al snel dat die PE stuk voor stuk belangrijk vinden en zeker aanraden, maar bijna nergens verplichten.
In het laatste onderdeel van de dag stond Productkwaliteit centraal, een interactieve workshop over het beoordelen van een vertaling. De zaal kreeg 3 vertalingen voorgelegd van dezelfde tekst en mocht er een cijfer voor geven. Hilariteit ten top toen bleek dat de cijfers uiteenliepen van een 0 (cruciale informatie vergeten te vermelden in de vertaling) tot een 9 (heel aardig om te lezen). De dag werd afgesloten met een borrel + hapje en een gezellig muziekje op de achtergrond door het kwartet Humph.
Ik vond het een zeer geslaagd congres met een interessant programma en een goede mix aan onderwerpen en sprekers. Kortom, een inspirerende dag! Met dank aan de mannen van Teamwork, die tekenden voor de organisatie, en felicitaties aan de jarige VZV, die hiermee een bijzonder succesvol feestje heeft gevierd!
Meer informatie over het programma en de sprekers kun je vinden op de website van Teamwork (http://www.teamwork-vertaalworkshops.nl/). Een gekleurde muis kon ik zo gauw niet vinden, maar deze komt toch aardig in de buurt van het beeld dat ik zelf van vertalers heb: kundig, actief, betrokken en vooral ook opgewekt grijs!

24 september 2010

Verrassing
Gistermiddag zat ik midden in de vertaling van een tekst over de financiële situatie van Ierland, beetje taaie kost wel, toen ik merkte dat er achter bij ons in het weiland al een tijdje een koe flink stond te loeien. Vanuit mijn zolderraam kon ik niet zien wat er precies aan de hand was, dus besloot ik toch maar even naar beneden te lopen. Wie schetst mijn verbazing: vlak achter ons tuinhek was zojuist een stierkalfje geboren! Het deed net aandoenlijke pogingen om op te staan. Ik holde naar binnen, griste mijn fototoestel mee en klom buiten op de rand van de vijver. Moeder koe vond dat kennelijk nogal bedreigend, ze keek me vuil aan, gromde en ging direct beschermend voor haar kalf staan. Ze kreeg hulp van een andere koe, die zich meteen aan de andere kant van het kalfje opstelde. Toch heb ik een paar fraaie plaatjes kunnen schieten voordat ik de boer belde om het heugelijke nieuws te melden.

22 september 2010

Grenzen aan vertaalbaarheid
Collega's kennen het gevoel vast wel: soms kom je woorden of zinnen in een tekst tegen waar je met de beste wil van de wereld geen fatsoenlijk Nederlands equivalent voor kunt vinden. Wat doe je dan? Dat hangt over het algemeen af van het soort tekst en vooral ook van de doelgroep, met andere woorden: wie gaat mijn vertaling straks lezen? Er wordt in elk geval een flink beroep op de creatieve geest van de vertaler gedaan om een passende oplossing te zoeken. Ik ben dol op dit soort puzzels, kom ze ook regelmatig tegen in mijn werk en ben altijd tevreden (en, ja, ook trots) als ik een goed lopend alternatief heb gevonden.
Gelukkig krijgen we nu professionele ondersteuning van de mannen van Teamwork, die er maandag 11 oktober een workshop aan wijden. Tijdens de ochtendsessie worden we bijgepraat over de (on)mogelijkheden om uitdrukkingen, straattaal, humor en sarcasme te vertalen en krijgen we tips die kunnen helpen bij het strategisch zoeken naar een oplossing. Na de lunch mogen we weer zelf aan de slag in kleinere groepen en met verschillende talencombinaties. Ik verheug me er nu al op, niet alleen op het horen hoe collega-vertalers bepaalde puzzels oplossen, maar ook op het sparren met vakgenoten tijdens de vertaalworkshops en, last but not least, op het netwerken tussen de bedrijven door.
Voor belangstellenden: de periode voor de vroegboekkorting is helaas al voorbij, maar inschrijven is nog wel mogelijk. Alle informatie is te vinden op de website van Teamwork (http://www.teamwork-vertaalworkshops.nl/).
Wie weet komen we elkaar nog tegen in Rotterdam op 11 oktober?

1 september 2010


FEEST

Vandaag is er reden voor een bescheiden feestje:
Diets & Deutsch Vertalingen bestaat 15 jaar!

Er is veel gebeurd in al die jaren en ook ik heb uiteraard ups
en downs gekend, maar uiteindelijk is de keuze destijds
om voor mezelf te beginnen absoluut juist gebleken.
Ik ben dan ook bijzonder blij en trots dat het me
is gelukt om als zelfstandig vertaalster zonder
personeel (oftewel als 'zvp-ster') het hoofd
ruimschoots boven water te houden.

Het geheim? Ik prijs mij zeer gelukkig met fijne opdrachtgevers,
met wie ik vaak al vele jaren erg prettig samenwerk en die
zorgen voor interessante of uitdagende opdrachten, waar
ik elke dag weer van kan leren, en tegelijkertijd voor
afwisseling qua werk, waardoor ik het gevoel houd
dat ik het leukste beroep van de wereld heb!

Wat wil een mens nog meer?
Nog minstens 15 jaar erbij!


27 augustus 2010

Sail Amsterdam 2010
Als ultieme afsluiting van het vakantiegevoel ben ik afgelopen vrijdag een dagje met manlief in de boot mee geweest naar Sail. Hij heeft bijna het hele evenement vanaf het water meegemaakt: voor de Sail-in zat hij donderdagochtend om 7 uur al op het water, op weg naar IJmuiden. Het mee terugvaren naar Amsterdam vond hij een belevenis op zich, in die georganiseerde chaos en met veel golfslag, dus natte voeten voor hem, zoals hij me per sms liet weten. Op televisie heb ik hem in de wirwar aan schepen en bootjes helaas niet kunnen ontdekken. Hij nam een kijkje aan boord van de grootste windjammer, de Russische Sedov, en wist een kaartje te bemachtigen voor een rondleiding op de Hr. Ms. Walrus, een onderzeeër van de Nederlandse marine. Zaterdagavond wist hij zelfs nog een ligplaatsje te veroveren bij het Prinsengrachtconcert, al was dat duidelijk tweede rang, zo achter de brug…
Vrijdag stond de Pieremachocheltocht op het programma, die we vanaf een prachtig plekje aan de sluis in de Amstel, schuin voor Carré, hebben gadegeslagen. Het weer werkte optimaal mee, zonnig en warm met een briesje - daar houdt een mens een aardig tintje aan over. We beleefden er een paar genoeglijke uurtjes en zagen de vreemdste drijvende barrels voorbij varen. De sfeer was gezellig en gemoedelijk, zowel bij de bemanning in de bootjes om ons heen als bij het publiek op de bruggen, dus de alom aanwezige politieboten hoefden niet in actie te komen.
Over de pieremachochels (in de niet al te letterlijke betekenis van het woord, oorspronkelijk betekent het namelijk 'aftandse boot') was duidelijk nagedacht: er dobberde veel duurzaams voorbij, tot hele drijvende tuinen met harkende dames aan toe, maar ook Fred Flinstone was van de partij en de Schippers van de Kameleon op latere leeftijd. Na afloop voeren we verder naar de Nieuwmarkt, het eindpunt van de Crew Parade, waarbij de bemanning van de Amerigo Vespucci strak in het pak, compleet met handschoenen verscheen (en dat bij 27 graden!) en de mannen van de Indonesische Dewaruci er een bijzonder fraaie show van maakten, compleet met grote trommels en haaien- en walruskoppen. Vervolgens zetten we koers naar het IJ, om de tall ships te gaan bewonderen. Ook daar was het een enorme, maar gezellige wirwar aan boten en bootjes, en ook hier heerste een gemoedelijke sfeer zonder wanklanken.
Mijn vorige bezoek aan Sail dateert uit 1985. Destijds was het een veel minder groots opgezet evenement en hoefden we ook geen uren in de rij te staan om de schepen te bezichtigen (dat waren er trouwens ook veel minder). Toch heb ik nu ervaren dat zo'n tall ship vanaf de kade net iets minder indrukwekkend is dan wanneer je er in een bescheiden rubberboot onderlangs vaart. We kwamen ogen en oren tekort, zoveel fraais langs de kade om te bekijken en er gebeurde minstens zoveel grappigs op het water, kortom, het was voortdurend genieten geblazen! 's Avonds legden we aan tussen twee woonboten langs de gracht om een pannenkoekje te gaan eten en toen was het voor mij alweer tijd om op huis aan te gaan. Wat een fantastisch spektakel, wat een georganiseerde chaos op het water, wat een mensenmassa’s op de kades, maar heus, ik had het voor geen goud willen missen!

22 augustus 2010

Nazomeren (I)
Onze zomervakantie is dit jaar werkelijk omgevlogen! We hadden dezelfde fraaie plek op camping La Rive in Biscarrosse (Frankrijk) als vorig jaar, maar herkenden de entree van de camping haast niet, want die had een ware 'make-over' gekregen. Over het weer hadden we dit jaar geen klagen: heerlijk zonnig zomerweer met aangename temperaturen (gemiddeld 25 graden) en heel soms een wat minder mooie dag. Dan gingen we naar Bordeaux, een bijzonder indrukwekkende stad en absoluut de moeite van het bekijken waard!
We bezochten vrienden op een camping bij Marennes en voeren daarvoor met het pontje over naar Royan, een ervaring op zich. Bij aankomst werden alle auto's, campers en motoren keurig opgesteld in rijen van zes achter een slagboom. Je denkt dan dat die rijen een voor een de pont op zouden gaan rijden. Niets bleek minder waar: op zijn Frans gingen alle slagbomen tegelijk open en moesten die zes banen indikken tot 1 rij. Het leverde een aardige invoeg-chaos op, maar zodra we in die ene rij de pont opreden, werden we aan boord wel netjes naar onze plaats gedirigeerd. 
Verder mochten we met de kano's van de camping op eigen houtje een ander stuk van de rivier de l'Eyre afzakken, als we maar zouden zorgen dat we om 13 uur afmeerden op de plek van waaruit de georganiseerde tochten met begeleiding van de camping startten. Samen met een paar andere Nederlandse families zijn we die uitdaging aangegaan en hoewel we stevig moesten doorpeddelen, slaagden we er toch in om met alle boten inderdaad om 13.15 uur ('le quart d'heure landais') op de afgesproken plek te arriveren. We hebben met volle teugen genoten van dit tochtje!
Minder prettig was het feit dat de revalidatie van mijn knie trager verliep dan ik graag had gewild, en net toen ik letterlijk weer wat beter uit de voeten kon, werd ik goed ziek (een voedselvergiftiging?). Juist op dat moment trok er een hittegolfje over en ik had uiteraard ook liever iets anders gedaan dan onder die omstandigheden, met de zon brandend op het caravandak, alsmaar overgeven en afwisselend rillen en puffen van de koorts in bed liggen. Het heeft even geduurd voordat ik me weer enigszins fit voelde, en toen was het einde van ons verblijf alweer in zicht.
Gelukkig konden we onze vakantie wel op plezierige wijze afsluiten met een gezellig bezoek aan mijn Franse corresponden-tievriendin en haar gezin. Onze terugreis verliep dan ook via de noordkust van Bretagne met een tussenstop in Erquy. Destijds leerden we elkaar daar kennen op camping Le Portuais, en hoewel we  elkaar totaal niet konden verstaan, speelden we naar hartelust met onze Barbiepoppen - ook in die tijd al geweldig internationaal speelgoed. We hebben al die jaren contact gehouden (ja, in het Frans) en elkaar met tussenpozen van een paar jaar toch regelmatig bezocht, kortom, voor mij een vriendschap om te koesteren! De camping mag dan niet meer bestaan, de baai met het strand van toen gelukkig nog wel. En aangezien de zomer zich die dag in Erquy van zijn beste kant liet zien, togen we met een goed gevulde picknickmand naar het strand met zijn allen. Later vertrok de jeugd voor een zeiltochtje op zee en wij ouwelui klommen tot boven de baai, vanwaar we een fabeltastisch uitzicht hadden op de zeilers. Een mooie afsluiting van een toch wat eigenaardige vakantie, want met twee tieners minder op pad werden we van een groot gezin (6) ineens een doorsneegezin (4) en dat was voor ons allemaal inderdaad wel even wennen...

16 juli 2010

Op naar Frankrijk, naar de zon en de zee
Als gevolg van een ongelukkige beweging heb ik het weekend voor onze vakantie de mediale band van mijn rechternkie verdraaid en beschadigd. De huisarts adviseerde rust en beperkt (onbelast) bewegen en gaf gelukkig ook sterke pijnstillers mee en dat was wel nodig ook! Het is dus nog maar zeer de vraag of (kano)varen er komende weken in zit en of het zin heeft om mijn eigen kano mee te nemen. Vandaag heb ik voor het eerst na dagen immobiliteit weer geprobeerd te fietsen. Het ging gelukkig wel, maar nog niet van harte. Toch neem ik die voor de zekerheid mee, daar kan ik namelijk onbelast mee bewegen dankzij het elektrische duwtje in de rug. Maar verder wordt het een bijzonder rustige vakantie voor mij, vrees ik...
Vandaag heb ik alle zakelijke beslommeringen kunnen afronden, de backups zijn gemaakt, mijn hoofdcomputer mag bij MyCom vakantie gaan vieren, die is na 2,5 week nog steeds niet terug van reparatie, en alle administratieve klussen zijn geklaard. De caravan staat voor de deur om te worden ingeladen en dat is vast sneller gepiept dan anders, want dit jaar gaan we voor het eerst met slechts 2 van de 4 tieners op reis. Dat zal sowieso wel even wennen worden na jaren waarin we met het hele gezin (6) vakantie vierden. Die drie weken vliegen vast voorbij en voor ik het weet is het begin augustus, dan hoop ik in elk geval fysiek ook weer helemaal fit te zijn. Fijne zomer(vakantie) allemaal!

9 juli 2010

Hoe kom ik uit mijn hoofd?
Deze intrigerende zin las ik afgelopen week in mijn onvolprezen Coachingskalender 2010. Een juweeltje van een vraag! Waar wil je uit? Nou, gewoon, 'uit mijn hoofd'. Geen overbodige luxe voor vertalers, trouwens, want ook zij werken voornamelijk 'in hun hoofd'. Af en toe roep ik thuis wel eens dat mijn harde schijf vol is, vooral als ik dingen zou hebben moeten weten die de kinderen me ooit eens hebben toegefluisterd. Aangezien een mens nu eenmaal niet alles kan onthouden, neem ik dus soms mijn toevlucht tot deze computerbeeldspraak, waarop als snedige reactie volgt: "Dan moet je die maar gauw gaan opschonen."
Toch klinkt het aantrekkelijk om je hoofd zo nu en dan eens even vrijaf te geven. Natuurlijk ontbrak ook het lijstje met tips en mogelijkheden niet: je kunt je bijvoorbeeld concentreren op je lichaam, met als opties yoga en fitness. Zelf doe ik liever aan Pilates en daarbij moet ik me behoorlijk concentreren op de oefeningen, dus dan gebruik ik mijn hoofd toch op een andere manier. Pilates is een geweldige sport, die ik iedereen kan aanraden. Ik krijg er in elk geval altijd veel energie van (maar ik prijs mij dan ook gelukkig met een fantastische lerares!). Ter afwisseling kan ik mijn hoofd trouwens ook prima leeg maken door tussen de middag lekker een rondje te gaan fietsen. Dat is vooral handig als ik 's morgens een Duits-Nederlandse vertaling heb gemaakt en 's middags met Frans-Nederlands aan de slag mag. Andere voorbeelden van het lijstje: je concentreren op niets of op het hier-en-nu, genoemd werden meditatie, hypnose en mindfulness. Zou de vloer dweilen of ramen lappen eenzelfde therapeutisch effect kunnen hebben? Verder werden nog genoemd: ontspannen met muziek, slapen of puzzelen. Kijk, dat laatste doe ik ook graag. Prettig om te lezen dat je met die inspanning 'uit je hoofd' kunt komen - toch een vorm van ontspanning dus.
Het gevoel is mij overigens niet onbekend: zo lang mij kan herinneren doe ik namelijk al aan sport en sinds ik ben gaan werken, merk ik dat ik die lichamelijke inspanning gewoon nodig heb om me geestelijk te goed te kunnen ontspannen. Een gezonde geest in een gezond lichaam, inderdaad. Eén ding miste ik op het lijstje: op vakantie gaan. Ik kan me er erg op verheugen en vind het de ultieme vorm van 'uit je hoofd' komen. Voor ons is het aftellen intussen begonnen...

10 juni 2010

Zaken doen in Europa
Een paar dagen geleden ontdekte ik een superhandige manier om de btw-nummers van mijn buitenlandse opdrachtgevers binnen de EU te verifiëren: btw-identificatienummer. Zoals wel vaker het geval was er ook dit keer een duidelijke aanleiding: nadat ik voor het eerst een opgaaf ICP (Intracommunautaire Prestaties) had gedaan over het eerste kwartaal van dit jaar, zoals ons is opgelegd door de belastingdienst, ontving ik een brief van diezelfde belastingdienst met de mededeling dat ik in die opgaaf een verkeerd btw-identificatienummer had opgevoerd. In de bijlage bij die brief stond de afnemer in kwestie keurig genoemd, compleet met 'opgegeven btw-identificatienummer'. Tja, alle begin is moeilijk en zulke dingen gebeuren soms. Volgens de belastingdienst moest ik zorgen dat ik voor een bepaalde datum met het juiste nummer op de proppen kwam, want anders zwaaide er wat: ik riskeerde een verzuimboete omdat ik 'dan niet (tijdig) een juiste opgaaf ICP zou hebben ingediend' en bovendien een naheffingsaanslag omzetbelasting en eventueel een boete (die overigens niet verder werd gespecificeerd). Uiteraard ben ik direct bij de afnemer in kwestie gaan informeren en het bleek dat er twee cijfers ontbraken. Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een manier om het btw-nummer van deze afnemer te checken en zo belandde ik op deze praktische pagina op de Europa-website. Vreemd genoeg kun je deze gegevens niet opvragen via de website van de belastingdienst zelf, een gemiste kans. Ik ben er zelf achter gekomen door te googelen op btw-identificatie en verifiëren. Die moeite wil ik jullie liever besparen, vandaar dat ik jullie graag laat delen in deze praktische vondst!

8 juni 2010

JUST MARRIED!

Op speciaal verzoek hier dan het bewijs:
de 'jong' gehuwden, met op de achtergrond de
gezellige locatie, 't Wapen van Haarzuylen,
waar Hans en ik elkaar op 15 mei het jawoord gaven!

21 mei 2010

Viswedstrijd voor koeien?
Vanochtend vroeg werden we verrast door dit beeld: wat zouden die koeien daar toch zoeken? In onze tijdelijke vijver zitten inderdaad een paar vissen, en ook wat salamanders en kikkertjes, maar ik dacht dat koeien toch vooral herbivoren waren? Hoe dan ook, het water uit de vijver smaakte de dames blijkbaar een stuk beter dan het slootwater dat ze normaal drinken, want ze stonden regelmatig elkaar weg te duwen om maar een flinke slok uit deze bak te kunnen nemen en daarbij ging het er niet bepaald zachtzinnig aan toe! Nieuwsgierig als koeien nu eenmaal zijn, hadden ze in no time alle planken weggeduwd die we ter bescherming van de vijverflora en -fauna over de noodvoorziening hadden gelegd, waardoor ze nog dieper met hun koppies in de bak konden hangen. En dat koeien alles lusten werd onmiddellijk bevestigd door de slierten vijverplanten die uit hun bek hingen en die ze sloom stonden te vermalen. Ze kunnen trouwens geweldig kwijlen,  deze Bertha's!
Hoe dit zo kwam? Dezer dagen wordt onze achtertuin grondig verbouwd en aangezien die aan het weiland grenst, was onze hovenier bij de boer vriendelijk gaan vragen of hij het weiland mocht gebruiken om materiaal aan- en af te voeren. Op een dorp geldt nog 'ons kent ons', dus de boer vond het prima, op voorwaarde dat het gras niet te hoog stond. Maar hij had zich kennelijk wel een beetje vergist in het graasschema van zijn eigen dames, want gistermiddag kregen we te horen dat de kudde vandaag toch echt in dit weiland moest staan... met alle gevolgen van dien. Ach, die vijverplantjes, vissen en kikkers overleven deze aanval van de verschrikkelijke herkauwers wel. Het waterpeil is in een dag tijd gelukkig al een aardig eindje gezakt, dus nu kunnen de koeien er waarschijnlijk niet meer bij. Gisteren hadden we ook al een behoorlijk opwindende dag, toen de graafmachine over het hek de stenen en andere restanten van de oude tuin kwam vissen. Nadat de hele tuin was schoongeveegd werd er een nieuwe bak met vers zand aangerukt, die vervolgens weer keurig over het hek werd gelost. Vanwege de aangepaste weideplanning gaan de tuinmannen pas na het Pinksterweekend verder met hun werk. En aangezien we voorlopig nog even niet thuis in de zon kunnen zitten, vertrekken we maar een paar daagjes naar de camping. Even bijtanken...

15 mei 2010

Hoera, een huwelijk!

Voortaan is 15 mei 2010 onze trouwdag, want
vandaag stap ik in het huwelijksbootje met Hans.
Voor ons en onze vier kinderen een bijzondere gebeurtenis,
die wordt gevierd in het pittoreske dorp Haarzuilens.
Het zonnetje schijnt, dus het wordt ongetwijfeld
een onvergetelijke dag!

7 mei 2010

Dag van Europa
Vandaag weer iets geleerd: a.s. zondag is het niet alleen moederdag (zouden mijn tieners daar ook aan denken?), maar ook de Dag van Europa. In de EU-landen wordt Europadag al sinds 1985 gevierd om stil te staan bij het feit dat de Franse minister Robert Schuman op 9 mei 1950 een verklaring uitsprak, waarin hij opriep tot de oprichting van een supranationale Europese organisatie, die later zou uitgroeien tot de Europese Unie. Arme ambtenaren in Brussel, Luxemburg en Straatsburg dacht ik nog toen ik het las, ze hebben namelijk recht op een vrije dag, maar ik kan me nauwelijks voorstellen dat er Europese ambtenaren op zondag aan het werk zijn. Wie weet krijgen ze dit jaar dan maandag 10 mei allemaal vrij? Het artikel dat ik daarover vandaag voor Presseurop vertaalde stond gisteren in de Frankfurter Allgemeine Zeitung en verschijnt in vertaling a.s. zondag op de website (www.presseurop.eu).
Op moederdag ga ik traditioneel altijd even bij mijn eigen moeder langs en dat doen we dit jaar natuurlijk ook, als we ons tenminste een weg weten te banen door de kluwen wielrenners, die uitgerekend ook op die dag een etappe rijden, van Amsterdam naar Utrecht, in de Giro d'Italia (!). Toch een Europees tintje dus, zondag. 

29 april 2010

Zieke zzp-ers
Vorige week overkwam mij iets dat meer Nederlanders vaker treft, maar waar ik tot nu toe aan was ontkomen: ik werd zondagnacht flink ziek. Als werknemer bel je dan je baas, maar zzp-ers moeten in zo'n geval meestal iets meer werk verzetten. Maandagochtend heb ik zo snel mogelijk via mijn mobiel de twee opdrachtgevers gewaarschuwd voor wie ik met vertalingen bezig was. Opgelucht vanwege het begrip en de beterschapswensen die ik van hen ontving, zonk ik al snel weer weg in koortsdromen, om uren later wakker te schrikken van de gedachte dat ik nog een opdracht had liggen. Helaas had ik de gegevens van die opdrachtgever niet in mijn mobiel staan en voelde ik me werkelijk hondsberoerd. Uiteindelijk heb ik me dinsdagochtend naar zolder gesleept om via de pc ook deze opdrachtgever te informeren. Gelukkig ondervond ik opnieuw veel begrip en kreeg ik het advies om vooral goed uit te zieken. Dat kon ook haast niet anders, want zelfs toen het lichamelijk duidelijk beter ging, bleef mijn hoofd zich nog steeds heftig verzetten tegen beeldschermen en dat maakt vertalen tamelijk lastig. Natuurlijk is iedereen wel eens ziek, maar ik vond het buitengewoon vervelend en voelde me bijna schuldig tegenover mijn opdrachtgevers, omdat ik mijn toezeggingen niet waar kon maken. Een bijkomend nadeel voor zieke zzp-ers is dat je meestal een aantal opdrachtgevers tegelijk op de hoogte moet stellen - je kunt je immers niet bij een centraal punt afmelden. Gelukkig bieden de vele moderne technische snufjes ook hier uitkomst: via mijn mobiel kon ik mijn inkomende mail checken en beantwoorden - daar hoefde ik mijn bed dus niet voor uit. En de draadloze telefoon lag gewoon naast mijn bed. Toch heeft ziekte bij zzp-ers een flinke keerzijde: niet werken betekent geen omzet en dus ook geen inkomen. Zelfstandige vertalers zonder personeel worden nu eenmaal niet doorbetaald bij ziekte - en hoewel vaak wordt beweerd dat ondernemers nooit ziek zijn, heb ik afgelopen week het tegendeel ervaren. Daarom ben ik blij dat ik in goede jaren een flinke buffer heb opgebouwd. Een advies van mijn accountant, dat ik niet alleen ter harte heb genomen, maar hierbij ook graag doorgeef!

16 april 2010

Lente in het land!
Afgelopen weekend heb ik weer lekker creatief mogen knutselen tijdens een van de workshops die ik regelmatig bezoek op de Veluwe. Ziehier het resultaat: binnenkort zullen de blauwe druifjes en narcissen hun blauwe en gele kopjes wel uit de groene stengels persen en dan ziet dit voorjaarsnest er nog een stuk vrolijker uit.

En alweer is de week voorbijgevlogen! Naast de vertalingen voor het kwartaalbericht van een vermogensbeheerder, artikelen voor het nieuwe nummer van L'Officiel NL en artikelen voor Presseurop stonden er woensdag en donderdag bijeenkomsten van/voor het familiebedrijf op de agenda. Vooral de presentatie van Claudio Fernandez Araoz, schrijver van het boek 'Great People Decisions', bij Egon Zehnder International in Amsterdam bood inspirerende inzichten! Claudio bleek een rasechte verteller met een charmant Spaans accent in het Engels, die het publiek regelmatig een lach wist te ontlokken. Toch bleef zijn boodschap ook in zijn grapjes duidelijk doorklinken: in elke organisatie is het van levensbelang om de juiste mensen op de juiste posten te krijgen. Verder had ik een STAK-vergadering van Ruitenberg Ingredients, waarin wederom veel informatie werd uitgewisseld, die op haar beurt weer nieuwe inzichten opleverde. Er staat veel te gebeuren, allemaal spannende ontwikkelingen, waar ik steeds meer bij betrokken raak.
Hoe heerlijk is het dan om op vrijdagochtend ouderwets lekker te gaan zitten vertalen! Een artikel voor Presseurop over Cyprus (een ongelofelijk vreemde situatie eigenlijk, die tweedeling op dat eiland) en nog wat teksten voor het kwartaalbericht (de vermogensbeheerder was kennelijk toch nog niet helemaal uitgeschreven...). Het weekend belooft mooi weer en daar gaan we gepast van genieten op onze voorjaarsstek bij Elburg. Fietsen mee en dan maar hopen dat de aswolk, die momenteel tergend traag over Nederland trekt, geen roet in het eten gaat gooien!

1 april 2010

Aprilgrap?
Deze 'advertentie' wil ik jullie uitgerekend vandaag toch niet onthouden (met dank aan de collega op Proz.com die de link plaatste):

Hieronymus School of Famous Translators


Join the thousands of members of this growing profession!
No need to know a foreign language! No experience necessary! For only $39.95 you, too, can learn to unlock the secrets of the Internet to make as much as $100 per hour!*
All you need is a computer, a high-speed Internet connection and a strong drive to succeed! Testimonials by some of our graduates:

MY DEAR, THIS IS REAL MONEY, I'VE STOPPED SENDING THOUSANDS OF E-MAILS ALL OVER THE WORLD WITH LITTLE RESULT. – O. Boi, Nigeria
I stopped driving a taxi after three months. Now I can afford a car of my own. – R. Ashamed, Chicago
Dammi indietro il mio portafoglio o I'll break del mattino e il tuo battito di morte con esso. – B. Gonn, UAE
I only completted forth graid, butt Im on my weigh to being a milonair. – I.M.Foolin, Arkansas, USA

Just $39.95 will put you on the road to financial independence!**
This is NOT a gimmick! Thousands of translators are using our techniques to produce millions of words a day in a variety of languages they do not know.
*Based upon a rate of 2 cents per word. Income dependent on a variety of factors, including Internet connection, ability to cut and paste.
**Cash only, please!

Een vrolijk begin van deze dag en van de maand. Ik wens al mijn vertalende collega's een uitstekende omzet :-)) 

25 maart 2010

Een boeiend kijkje achter de schermen!

Als je deze link, Christian Louboutin - Dancer in a Daydream, aanklikt, kun je een filmpje bekijken van een van de beroemdste schoenenontwerpers van de laatste jaren, Christian Louboutin. Ik herinner me nog goed dat ik twee jaar geleden voor het eerst artikelen mocht gaan vertalen voor L'Officiel NL. Dat is altijd even wennen natuurlijk. De artikelen met tekst kwamen meestal wel goed leesbaar door, maar de bijschriften in de modeshoots waren vaak wat lastiger te ontcijferen, zo ook die van Louboutin. Destijds zei die naam me nog niet zoveel, maar inmiddels weet ik wel beter. Mijn aandacht werd dan ook direct getrokken toen ik zijn naam las en de aankondiging van dit filmpje...

Schoenen van Louboutin herken je meteen aan de rode zolen en de hoge hakken. Ik zou er zelf niet mee uit de voeten kunnen, maar ik vind de modellen van zijn hand wel bijzonder fraai om te zien. Vorig jaar vertaalde ik, ook voor L'Officiel NL, een interview met Louboutin zelf en daaruit kwam hij naar voren als een bijzonder aimabele man. In dit filmpje straalt hij weer een en al vriendelijkheid uit, maar tegelijkertijd ook passie, in de krachtige halen waarmee hij een nieuw ontwerp op papier zet. Leuk om te bekijken en voor de liefhebbers zit er ook nog een verloting aan vast: je kunt een paar Louboutins winnen, als je voor 9 april via de website reageert. Hoort zegt het voort! 

19 maart 2010

Leuker kunnen we het niet maken...
... wel gemakkelijker. De slogan van de belastingdienst irriteert mij in deze periode van het jaar altijd net even meer dan anders. Zo gemakkelijk vind ik het vergaren van alle administratieve informatie namelijk niet en bovendien is het bepaald niet mijn favoriete bezigheid. Geef mij maar een pittige tekst om te vertalen! Ik vrees dat mij, als echte alfa, al dat gegoochel met cijfers helaas niet echt in de genen zit. Toch kan ik wel intens genieten van mijn fraai opgemaakte tabellen en vooral van de totale bedragen onder de streep! Over het bedrijfsresultaat van vorig jaar kan ik kort zijn: ik heb weinig hinder ondervonden van de economische crisis. Het aantal vertaalopdrachten bleef stabiel en mijn inkomsten dus ook. Het enige minpuntje was dat het soms wat langer duurde voordat mijn facturen betaald werden, maar dan praten we over een paar weken, gelukkig niet over maanden. De map met administratieve gegevens ligt sinds vanmiddag bij mijn accountant en dat is een regelrechte opluchting, want bij hem is mijn financiële zieleheil in vertrouwde handen. Ieder zo zijn vak. Voorlopig ben ik weer gevrijwaard van het zoeken naar jaaroverzichten en dergelijke bewijslast. De rest van het jaar hoef ik alleen maar BTW af te dragen en dat doe ik nu al een aantal jaren netjes digitaal, dus dat is zo gebeurd.
Helaas wordt het dit jaar voor zzp-ers op belastingvlak ook niet echt leuker of gemakkelijker, want we worden geacht weer een nieuw formulier te gaan invullen, de aangifte intracommunautaire diensten. Tot voor kort konden we die opgaaf gewoon tegelijk doen met de BTW-afdracht, lekker praktisch op een formulier. In zijn onmetelijke wijsheid heeft de belastingdienst nu echter besloten dat het anders moet. Het waarom van deze maatregel ontgaat mij enigszins en ik vermoed dat met mij ook maar bitter weinig ondernemers zitten te wachten op alweer een extra administratieve handeling. Hoezo gemakkelijker? Hoezo leuker? Maar ach, alles went, uiteindelijk, zelfs zo'n nieuwe belastingtrend. 

26 februari 2010

Duurzaam en maatschappelijk verantwoord vertalen

We worden er tegenwoordig dagelijks mee geconfronteerd in kranten, op radio en televisie en via internet: bedrijven gaan duurzaam produceren en/of maatschappelijk verantwoord ondernemen. Op enig moment duikt deze trend uiteraard ook op in vertaalopdrachten, dus kan het geen kwaad om eens extra aandacht aan dit onderwerp te besteden. Zo gedacht, zo gedaan: de mannen van Teamwork (http://www.teamwork.nl/), Marcel Lemmens en Tony Parr, organiseerden vrijdag 29 januari jl. in het Park Plaza hotel in Utrecht een inspirerende workshop rond dit thema. Het ochtendprogramma bestond uit een algemeen deel, waarin alle deelnemers werden bijgepraat over Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO). Daarvoor waren twee boeiende sprekers uitgenodigd: Lars Moratis van CSR Academy en Jan Pieter Six van Achmea, die het fenomeen elk vanuit hun eigen optiek belichtten. Lars Moratis gaf met zijn presentatie meer inzicht in de officieuze richtlijn voor MVO (ISO 26000), die weliswaar bedoeld is als een leidraad voor bedrijven, maar dan zonder te streven naar certificering. Hij voorzag ons van nuttige naslagtips (waaronder deze link naar de MVO-standaard: http://www.iso26000scan.nl/). Bovendien kregen we van hem het eerste MVO-Magazine uitgereikt (zie ook: Pepper, http://www.pepperonline.nl/). Jan Pieter Six, Group Corporate Social Responsibility Officer bij Achmea, schetste in zijn presentatie hoe een grote verzekeraar MVO als beleid in het bedrijf doorvoert. Uit zijn verhaal bleek duidelijk dat het nog niet meevalt om dit beleid op elk niveau waarop een bedrijf actief is, zowel in- als extern, ook stelselmatig door te voeren. We kregen een exemplaar van het Sociaal Jaarverslag mee, een fraai voorbeeld van MVO in de praktijk (tevens te vinden op: http://www.achmea.nl/, rubriek Over Achmea, MVO). Beide heren deden overigens niet voor elkaar onder om onze aandacht vast te houden. Er werden pittige vragen gesteld, maar er klonk ook regelmatig een gulle lach door de zaal. Na een heerlijke lunch mochten we tijdens het middagprogramma zelf aan de slag met teksten op het gebied van ‘duurzaam’ en ‘maatschappelijk verantwoord’, in de talencombinaties Engels-Nederlands, Nederlands-Engels en Nederlands-Frans. Ik vind het altijd weer een zeer verfrissende ervaring om met collega’s uit het vak te kunnen sparren over mogelijke oplossingen voor vertaalkwesties, omdat je altijd wel iets van elkaar opsteekt. Bij de sessie Engels-Nederlands gingen we eerst in tweetallen aan de slag met een stuk tekst voordat we de vertaling in de hele groep bespraken. Daarbij liepen de meningen over wat er met de brontekst werd bedoeld soms nogal uiteen en dat leidde al snel tot aardige discussies. Gelukkig wist workshopleidster Carla Bakkum die in goede banen te leiden, zodat er uiteindelijk wel consensus ontstond over de vertaling. Tussen de bedrijven door was er uiteraard volop gelegenheid om ervaringen uit te wisselen of na te praten met collega-vertalers.
De kracht van deze bijeenkomsten van Teamwork ligt in de combinatie van het verwerven van meer inzicht in een specifiek onderwerp, het oplossen van daarop gebaseerde vertaalpuzzels in de praktijk en het netwerken met collega’s. Het is een beproefd concept en wat mij betreft mogen Tony en Marcel daar nog lang mee doorgaan!

24 januari 2010

Ondertitelen, een kunst op zich!

Dit keer wil ik een lans breken voor onze collega's die films ondertitelen. Uit eigen ervaring weet ik dat het beslist niet meevalt om gesproken tekst om te zetten in een zeer beperkte hoeveelheid karakters. Dat betekent sowieso al flink samenvatten en zie dan nog maar eens de humor en/of taalgrapjes erin te verwerken... Afgelopen week zag ik de zeer vermakelijke film 'Sherlock Holmes' in de bioscoop, met Robert Downing Jr. en Jude Law in de hoofdrollen, onder regie van Guy Ritchie. Waar we tot voor kort de hele aftiteling van een film uitzaten als ik wilde weten wie de ondertiteling had verzorgd, werd ik dit keer al snel op mijn wenken bediend: direct na de hoofdrolspelers en voornaamste 'directors', maar ruim voor de hele waslijst aan overige medewerkers kwam de vertaling aan bod. Dit was niet de eerste keer dat Richard Bovelanders naam bij de aftiteling op het witte doek prijkt en hij levert naar mijn bescheiden mening over het algemeen uitstekend werk af. In dit geval betrapte ik de makers van de film op een (ver)taalfoutje dat in de ondertiteling overigens creatief werd opgelost. Sherlock Holmes raakt op enig moment opnieuw in gevecht met een reusachtige, Frans sprekende vent, compleet met gehavend boeventronie. Het accent van een Britse acteur die  probeert Frans te spreken is op zich al amusant, maar er was in het script blijkbaar ook een wellicht onbedoeld grappig foutje geslopen in de vertaling van de vraag 'Did you miss me?' Voordat de strijd opnieuw losbrandt, vraagt de kolossale boef in het Frans namelijk 'Tu m'as manqué?' in plaats van 'Je t'ai manqué?'. Gelukkig hoefde het publiek zich daarover het hoofd niet te breken, want in de ondertiteling stond keurig: 'Heb je me gemist?' Hulde voor de vertaler! De film is een absolute aanrader: fraai kostuumdrama, een speels aandoende Sherlock Holmes in een 'moderner' jasje, heerlijke Britse humor en een rijkdom aan requisieten en decors, waardoor je bij elke scène je ogen uitkijkt. Het verhaal wordt in ruim 2 uur verteld, maar er zit voortdurend meer dan voldoende vaart en spannende actie in, waardoor de film nergens langdradig wordt. Je moet als toeschouwer wel goed opletten, anders mis je subtiele grapjes, niet alleen in de dialogen, maar ook in het decor of de kleding. Kortom, ik heb ouderwets genoten! 

7 januari 2010


Winter in het land, ganzen op de kant...
Onze achterbuurman, de boer, zal het waarschijnlijk niet erg kunnen waarderen, maar sinds een paar dagen cirkelt er voortdurend een grote troep ganzen rond zijn weilanden, die kennelijk het liefst komt fourageren in het weiland dat direct aan onze achtertuin grenst. De vogels kakelen en gakken de hele dag door en produceren een behoorlijke hoeveelheid lawaai. Nooit gedacht dat de natuur op mijn doorgaans zo rustige werkplek nog eens een soort geluidsoverlast zou veroorzaken! Zodra de troep opvliegt, wordt dat lawaai bovendien versterkt door het geklapwiek van de vele vleugels. Op de grond kunnen ze trouwens ook lelijk tegen elkaar uitvallen en met hun lang gerekte nekken en snavels omlaag ziet dat er nogal dreigend uit, maar meestal zitten ze energiek in de sneeuw te pikken, in een poging bij het gras te komen. Af en toe komt er iemand vanaf de boerderij het weiland inlopen, vergezeld van een hond of zwaaiend met een grote paraplu om ze weg te jagen, maar de ganzen nemen die dreiging volgens mij niet erg serieus. Ze vliegen door naar het volgende weiland (van een andere boer) en zodra de paraplu uit het zicht is, strijken de brutaalste exemplaren alweer neer...