25 augustus 2009

U schrijft, wij kijken
Onlangs mocht ik een interview vertalen met Quentin Tarantino, maker van de film Inglorious Basterds die hier binnenkort in première gaat. In dat interview wond Tarantino zich onder andere nogal op over filmrecensenten, die meestal beginnen met het schrijven van een (volgens hem) zuur stukje als zij de bioscoopzaal nog maar nauwelijks hebben verlaten. Dat weerhoudt de lezers van zo'n recensie er dan van om de film te gaan bekijken. Tarantino pleitte ervoor dat recensenten een film beter eerst een paar dagen kunnen laten bezinken voordat ze hun kritiek uiten, omdat ze dan tot een evenwichtiger oordeel zouden komen. Voor zijn eigen films zou hij dat in elk geval toejuichen, hoewel hij besefte dat het qua marketing misschien niet zo handig zou zijn. De rest van het interview ging voornamelijk over het verhaal achter de film en de redenen waarom de regisseur voor een bepaalde aanpak had gekozen, met name bij de gewelddadige scènes. Tarantino gaf ook nog een interessante visie op het werk van de acteurs en actrices in zijn film en zwaaide hen veel lof toe. Zo op het eerste gezicht leek me deze film dan ook zeer de moeite van het bekijken waard. Maar intussen heb ik een stukje voorfilm gezien van Inglorious Basterds en op grond daarvan weet ik nog niet zo zeker of ik al dat geweld wel wil consumeren. Die voorfilm werd overigens voorafgaand aan een andere film vertoond: The Taking of Pelham 123, met Denzel Washington en John Travolta, een prachtige film, goede plot, mooi uitgewerkt, uitstekend in beeld gebracht, kortom, ik heb genoten! Hoe ik uitgerekend bij die film terechtkwam? Gewoon, een goede recensie gelezen...

Geen opmerkingen: