30 juli 2009

's Lands wijs, 's lands eer...
Op onze camping zijn we dit jaar regelmatig omringd door Franse medekampeerders. Zo hebben we deze week zowel links als rechts naast ons Franse families met jonge kinderen en tegenover ons een Franse familie met een stel tieners en een wit keffertje. De Franse manier van kamperen hebben we intussen uitgebreid kunnen bewonderen: variërend van een oude volkswagenbus en twee minikoepeltentjes, een voor de voorraden en een waarin twee kleine kinderen sliepen, terwijl pa en moe (duidelijk zwanger van nummer drie) de bus 's avonds omtoverden in een tweepersoonsbed, tot gloednieuwe koepeltenten, zo uit de verpakking van de winkel maar ook wel stokoude, gammele caravans die in Nederland niet door de keuring zouden komen, bij voorkeur voorzien van tafelmodel koelkast en een gloednieuwe voortent. En soms ook 'gewone' caravans met 'gewone' voortenten. Om 9 uur zitten bijna alle buurtjes aan het ontbijt. Daarna gaat pa met koters vaak naar het zwembad of het meer, terwijl moe ofwel met een bak wasgoed naar het toiletgebouw vertrekt, de caravan stofzuigt (!) of alvast voorbereidingen treft voor het middageten. Rond 13 uur wordt er dan uitgebreid gegeten, afgewassen en opgeruimd. Rond 16 uur vertrekken deze families opnieuw richting meer of zwembad en dan gaan de moeders meestal wel mee. Tegen 19 uur keert iedereen weer terug, wordt er gedoucht en opnieuw gegeten. Als echte toeristen houden wij ons eigen vakantieritme aan en laveren tussen al deze vaste tijden door: zo gaan wij bij voorkeur zwemmen rond 13 uur - dan is het lekker rustig in het zwembad - en als we naar Biscarrosse-Plage gaan, doen we dat bij voorkeur ook rond die tijd, want dan kunnen we daar namelijk vlakbij het strand parkeren (de golven van de Atlantische oceaan waren ook vandaag trouwens weer super om in te springen). Douchen doen wij meestal rond 17 uur, dan is het nog heerlijk rustig in het toiletgebouw...
Koffie bestellen op een terras of in een restaurant is hier ook telkens een avontuur. Als je hier om een 'grand crème' vraagt, krijg je de ene keer namelijk koffie met warme (opgeklopte) melk en de andere keer gewoon een kop koffie met cupjes koffiemelk. Cappuccino bestel ik sowieso niet meer, want die wordt hier steevast met slagroom gemaakt en ik vind hem een stuk smakelijker met opgeklopte melk... Geen nood, dan drinken we gewoon zwarte koffie en intusssen genieten we van prachtige zonsondergangen!

19 juli 2009

Tripje naar Biarritz

Na een krappe week camping Domaine de la Rive**** in Biscarrosse met veel zon en waterpret en een dag flink vies weer besloten we gisterochtend aan het ontbijt, met nog altijd een flinke hoeveelheid zware wolken boven ons hoofd, spontaan om een kijkje te gaan nemen in het mondaine badplaatsje Biarritz, landelijk gelegen aan de voet van de Pyreneën, tegen de Spaanse grens. Tussen onze vier tieners, van wie er drie het vak aardrijkskunde op school hebben (gehad), ontspon zich daarop de volgende discussie: "De Pyreneën zijn toch in Portugal?" "Joh, gek, zijn we zo dicht in de buurt van Portugal dan?" "Nee, volgens mij komt eerst Spanje nog" en "In Portugal kun je toch niet skieën, dus zijn er ook geen bergen." Toen we in Biarritz Centre Ville eenmaal uit de parkeergarage met de toepasselijke naam 'Bellevue' waren geklauterd en direct uitkeken over zee en bergen, kwam het volgende commentaar: "Kijk, die hoge berg daar, dat is de Etna!" Iets van de klok en de klepel, maar gelukkig konden ze zelf ook lachen om al die onzin. Onderweg was het steeds verder opgeklaard en in Biarritz scheen de zon. Hoewel het kwik nauwelijks boven de 20 graden uitkwam, vonden we dit prima omstandigheden voor een lange stads- en rotswandeling. We genoten van de vele fraaie uitzichten, bezochten en passant ook het Musée de la Mer nog, waar we deze snoeperd lui in het zonnetje zagen liggen - meester in het uitrekken en gekke bekken trekken. We zaten gezellig op zo'n typisch Frans terras en bekeken met veel plezier alle bijzonder stijlvol geklede dames en heren die langs flaneerden, we klauterden en klommen op en over de rotsen en maakten een groot aantal ongelofelijk maffe foto's - niet geschikt voor publicatie hier, helaas. Tot besluit van een perfecte dag belandden we in Restaurant Chez Napoléon, dat zijn naam eer aandeed: de bediening liep er op rolletjes en het eten smaakte uitstekend! Moe, maar voldaan vertrokken we 's avonds weer, de vuurtoren als baken en de vele fonkelende lichtjes van Biarritz met enige weemoed achterlatend.

3 juli 2009

Soms zegt een plaatje meer...

… dan duizend woorden. Deze week vertaalde ik een aantal artikelen voor het modeblad L’Officiel NL, waarin onder andere een nieuwe make-uplijn van Nivea werd gepresenteerd. Als illustratie stond daar een lippenstift bij afgebeeld, waar ik eerlijk gezegd weinig bijzonders aan kon ontdekken, terwijl er in de tekst werd gerept over 'grappige verpakkingen' met gestrikte (schoen)veters en een sleutelgat... pardon? We willen onze doelgroep, de lezers van dit blad, toch niet in opperste verwarring achterlaten? Dus toch maar even opgezocht via internet wat er werd bedoeld. Ziehier het resultaat. Inderdaad, soms spreekt een plaatje boekdelen!