26 mei 2009

Werk in uitvoering
Vandaag is er opnieuw een website 'live' gegaan waarvoor ik regelmatig een bijdrage mag leveren: www.presseurop.eu. In Frankrijk bestond een dergelijke nieuwssite al (Courrier International) en daar is nu dus een Europese versie bijgekomen, te volgen in 10 talen. De redactie in Parijs selecteert artikelen uit diverse kranten en tijdschriften die in de lidstaten van de EU verschijnen en laat die vertalen. De afgelopen weken werd er al proef gedraaid en mocht ik een aantal artikelen vertalen uit het Duits, Frans en Engels - meestal over de aanstaande verkiezingen voor het Europees Parlement. Het scala aan onderwerpen is enorm en dat maakt het niet alleen een interessante maar ook een leerzame klus. Bovendien vind ik het journalistieke karakter van zulke vertalingen erg leuk, dus ik werk met bijzonder veel plezier mee aan deze site. Nieuwsgierig geworden? Ga dan vooral eens even snuffelen op de site!

8 mei 2009

Mailperikelen
In het meinummer van Onze Taal (http://www.onzetaal.nl/) staan een paar interessante artikelen over de enorme vlucht die het gebruik van e-mail de afgelopen jaren heeft genomen. Even liet ik mij verleiden tot het ophalen van aangename herinneringen: nog niet eens zo heel lang gelden, voordat de computer oprukte in onze huiskamers, correspondeerde ik namelijk uitgebreid met mijn internationale vrienden, gewoon, per post. Ik schreef mijn brieven met vulpen op al dan niet fraai gekleurd briefpapier. Bijzondere postzegel op de envelop (tot grote vreugde van o.a. mijn Franse correspondentievriendin, die postzegels verzamelde) en PTT Post zorgde voor de rest. Ik vond het ook altijd heel spannend als er zo'n envelop met een buitenlandse postzegel bij mij op de mat viel. Daar kan een elektronische brief niet aan tippen... Tegenwoordig mailen we met elkaar, soms 'spreek' ik een verre vriendin op MSN, maar een brief schrijf ik inderdaad niet meer zo vaak.
Dat mag voor mijn privéleven gelden, zakelijk gezien ligt dat natuurlijk toch iets anders. Sinds de digitale revolutie komt namelijk zo'n 90% van mijn vertaalopdrachten via de mail binnen. En ook ik heb een weg moeten vinden in de netiquette: hoe spreek je een jou onbekende projectmanager van een vertaalbureau aan? Betekent het medium e-mail dat je automatisch minder formeel met elkaar omgaat? Hoef je dan ook niet meer zo op je taalgebruik te letten? Moet je direct antwoorden als je een mail hebt gelezen en moet je een mail meteen lezen als je hem ontvangt? Hoeveel tijd besteed je per dag aan het lezen van je mail? Maar ook: hoe sta ik zelf tegenover een al te joviale aanhef in een mail van een mij totaal onbekend bureau? Wanneer reageer ik wel op een mail (als die aan mij persoonlijk is gericht) en wanneer niet (als er boven staat 'Dear translators'). Zakelijk gezien houd ik mij toch zoveel mogelijk aan de regels die ik ooit voor mijn diploma Handelscorrespondentie heb geleerd: correcte aanhef (dus 'Beste Carla' als ik de projectmanager wel ken), onderwerp aangeven, adresgegevens vermelden. Daarnaast zorg ik uiteraard voor een juiste inhoudelijke reactie - kort, bondig en zakelijk - zonder taal- of spelfouten. Soms kost het iets meer tijd om de goede formulering te vinden, maar in elk mailprogramma zit een mogelijkheid om het concept op te slaan. Je hoeft met andere woorden niet direct op 'beantwoorden' te klikken... met alle gevolgen van dien. In één van de artikelen wordt een handige top 10 van regels voor het versturen van e-mail gegeven. De eerste wil ik jullie niet onthouden: E-mail als het even kan niet.