26 maart 2009

Maart roert zijn staart
Terwijl regen en wind hier nog steeds tegen de ramen slaan ben ik bezig met het wegwerken van een aantal administratieve klussen (niet mijn favoriete bezigheid overigens, meer een noodzakelijk kwaad) en het bijwerken van mijn blog. Vandaag had ik gereserveerd voor een zeer interessante bijeenkomst bij Ruitenberg Ingredients, ons familiebedrijf, met een afvaardiging van de vereniging voor familiebedrijven in Nederland (FBNed) waar we onlangs lid van zijn geworden. Onderweg speelde het weer ons wel parten: overal regelmatig 'zähflüssiger Verkehr' (ik blijf het een prachtig woord vinden in het Duits, veel fraaier dan ons 'langzaam rijdend en stilstaand verkeer', maar dit terzijde). Gelukkig kwamen we toch nog net op tijd aan in Twello. Na afloop van het bezoek mochten we uit de proefbakkerij weer wat lekkere baksels mee naar huis nemen (Ruitenberg Ingredients maakt o.a. hartige en zoete vullingen voor bladerdeegproducten). Bij terugkomst op kantoor zag ik in de mailbox de eerste bronteksten voor het nieuwe nummer van L'Officiel alweer binnenstromen: dus morgen kan ik ter afwisseling weer lekker aan de slag met vertaalwerk!

5 maart 2009

Sneeuwpret of toch liever luieren in de zon?
Oplettende lezers was het vast al opgevallen: geen enthousiast verslag van een weekje wintersport dit jaar, geen vervolg op mijn blogje over de skipiste in Nieuwegein. Dat klopt, we hebben de wintersportvakantie met ons gezin helaas op het laatste moment moeten annuleren. Manlief liep tijdens zijn weekje skiën met vrienden half januari namelijk een zware knieblessure op, terwijl ik zelf onder andere als gevolg van overbelasting en de onzachte aanraking met de sleeplift flinke problemen met mijn eigen knie kreeg. Gelukkig kan manlief inmiddels alweer aardig uit de voeten met een brace en daar heb ik maar even op gewacht. Voor mij staat de eerste afspraak bij de orthopeed daarom volgende week in de agenda en ik ben reuze benieuwd wat hij denkt te kunnen doen aan mijn klachten. Eind vorig jaar had ik van de reumatoloog namelijk al te horen gekregen dat mijn knieën tamelijk ernstig zijn aangetast door artrose en daar lijkt op zich weinig kruid tegen gewassen. Spannend wel, en eerlijk gezegd ook een beetje eng, wordt dus vervolgd! De lessen op de skipiste Nieuwegein heb ik toen ook maar afgezegd, er viel immers niet meer zoveel te overbruggen. Uiteraard hebben we nog geprobeerd om voor die week een alternatieve bestemming te boeken, naar de zon bijvoorbeeld, maar tot onze grote verbazing lukte het niet om voor ons hele gezin een plek in een vliegtuig te bemachtigen, ondanks kredietcrisis en recessie. Ach, wat in het vat zit, verzuurt niet, dus we houden dat vakantieweekje lekker nog tegoed. Die week is uiteindelijk toch nog omgevlogen, want in plaats van heerlijk luieren in de zon vertaalde ik vele pagina’s meer dan in een gewone werkweek ...

1 maart 2009

Eindelijk ingeschreven!
Het heeft even geduurd, maar gistermiddag ontving ik dan eindelijk een dikke envelop van het Bureau beëdigd tolken en vertalers met daarin het besluit dat ik onder Wbtv-nummer 2104 ben ingeschreven in het Register beëdigde tolken en vertalers (Rbtv) als beëdigd vertaalster uit het Duits en Frans naar het Nederlands. Daarmee voldoe ik aan de nieuwe wet voor beëdigd tolken en vertalers (inderdaad, de Wbtv), die per 1 januari van dit jaar inging. Er is de afgelopen maanden de nodige verwarring ontstaan over deze nieuwe wet. Aanvankelijk dachten vele collega's dat het daarbij uitsluitend zou gaan om de lijst met gerechtstolken en -vertalers, waar justitie en politie een beroep op moeten doen, maar uiteindelijk bleek dat alle beëdigd vertalers zich volgens de nieuwe wet moeten laten registreren om beëdigde vertalingen te mogen blijven maken. Dat kan dus bij het Bureau beëdigde tolken en vertalers dat het register beheert. Het Bureau kreeg te maken met een flinke hoeveelheid extra administratie - vertalers die zich wilden laten registreren overigens ook - en het zal dus nog wel even duren voordat alle collega's hun bewijs van inschrijving ontvangen (ik heb na het indienen van mijn aanvraag ruim 3 maanden moeten wachten op bericht). Toch ben ik blij dat hiermee spoedig een einde komt aan de onduidelijkheid op het gebied van beëdigde vertalingen. Ik vind het een goede zaak dat er nu een uniform systeem is opgezet waar alle vertalers en tolken op gelijke wijze zijn/worden ingeschreven. Aangezien mijn beëdiging dateert uit 1986, het pre-computertijdperk, was alles wat ik daarvan als bewijs had een simpel blanco A-4-tje met de verklaring dat ik beëdigd was voor de rechtbank, de handtekening van de rechters en stempel van de arrondissementsrechtbank in Rotterdam. Gelukkig is er nu een digitaal register beschikbaar (zie: http://www.bureaubtv.nl/), dat door iedereen kan worden geraadpleegd. Het enige dat nog ontbreekt is een richtlijn voor het uiterlijk van het (lak)stempel en voor de deponering van de handtekening bij de rechtbank ... daarover hebben we namelijk nog geen specifieke informatie ontvangen.