28 november 2008

Werken op locatie
Gisteren heb ik voor het eerst in tijden weer eens op een 'gewoon' kantoor gezeten, gezellig met collega-vertalers (een freelancer en een aantal vertalers in vaste dienst van de betreffende opdrachtgever), een koffieautomaat (met ruime keuze, van decaf tot Max Havelaarkoffie) en onderweg heen en terug: files! Dat was even wennen voor deze zzp'ster met kantoor aan huis. Reistijden komen in mijn vertaalpraktijk haast niet voor. De laatste keer dat ik deelnam aan het forensenverkeer was in de zomer van 1995, vlak voordat ik me zelfstandig ging vestigen. Toen vond ik het al behoorlijk druk op de Nederlandse wegen en dat was des te opmerkelijker omdat ik destijds aangepaste werktijden had: ik startte rond 8.30 uur vanaf de crèche in Vleuten richting Rotterdam, zat dan soms in een staartje file, maar kon over het algemeen gewoon doorrijden. Rond 16.30 uur vertrok ik dan weer vanaf de P+R Rotterdam Alexanderpolder (waar je toen nog gratis een hele dag kon parkeren - dat zal ondertussen ook wel veranderd zijn) richting Vleuten, ruim voor de files uit dus, om te zorgen dat ik weer op tijd bij de crèche was om zoon en dochter op te halen. Wat is er veel veranderd in 13 jaar! Het verkeersaanbod lijkt wel verdrievoudigd en destijds kostte het me in elk geval veel minder moeite om op de A-12 richting Rotterdam/Den Haag te komen. Met de bouw van Leidsche Rijn worden er weliswaar in rap tempo huizen gebouwd, maar de infrastructuur en de voorzieningen voor bestaande en nieuwe bewoners groeien helaas niet in hetzelfde tempo mee. Zo kan het gebeuren dat de twee doorgaande wegen richting snelweg wegens werkzaamheden tegelijkertijd en dan ook nog eens voor onbepaalde tijd geblokkeerd zijn. En dus wordt al dat woon-werkverkeer nu dwars door een van de woonwijken in aanleg richting snelweg omgeleid - compleet met kuilen en ongelijke wegdelen en zonder fatsoenlijke straatverlichting. Kortom, het viel gisterochtend niet mee om vanuit onze straat in het dorp achter Leidsche Rijn bij de oprit naar de A-12 te komen (voor een groot vertaalproject werk ik de komende weken op maandag en donderdag regelmatig in Zoetermeer). Onderweg bleek overigens dat uitgerekend op zo'n grijze motregendag mijn reservoir voor de ruitensproeiers leeg was ... lekker handig bij zulk weer en met een uitermate smerige auto. Ik nam me voor om daar vandaag meteen iets aan te gaan doen en zo gezegd, zo gedaan: mijn trouwe 'bagnole' kreeg niet alleen een uitgebreide was- en waxbeurt gegund, maar ik heb bovendien alle banden weer op spanning gebracht en uiteraard ook het reservoir bijgevuld. Commentaar van een manlijke buurtgenoot, die mij voor de deur betrapte bij mijn auto met geopende motorkap: "Goh, Elsowien, wat goed dat je dat zelf doet!" Ja, ja, ik sta mijn eh... mannetje.

Geen opmerkingen: