20 maart 2008

Over toetsen en muizen
Als vertaler type je meestal aardig wat letters per dag. Vreemd genoeg worden sommige letters kennelijk intensiever gebruikt dan andere, want die waren op mijn toetsenbord praktisch onleesbaar geworden. Tijd voor een nieuw toetsenbord dus, en ik ben bij die gelegenheid meteen maar overgelopen naar de concurrent. Eerder had ik meestal toetsenborden en muizen van het merk Logitech - nu heb ik een ergonomisch verantwoord klavier van Microsoft, aangevuld met een ergonomische muis van datzelfde merk. De reden voor deze keus lag nogal voor de hand: tegenwoordig zit op de meeste toetsenborden van Logitech een flinke hoeveelheid extra knoppen die ik in het dagelijks vertaalleven praktisch nooit gebruik. Microsoft had gelukkig nog een 'ouderwets' toetsenbord zonder al te veel toeters en bellen. En hoewel mijn oude muis met zijn redelijk platte vorm weliswaar prettig in de hand lag, veranderde de positie van mijn hand bij het 'muizen' niet zoveel ten opzichte van het typen. De afgelopen weken heb ik veel jaarverslagen verwerkt, waarbij ik voortdurend met Trados aan het stoeien ben geweest. Dat vergde veel 'muizen' en op enig moment kreeg ik tintelingen die duidden op overbelasting. De nieuwe muis is dikker en hoger van vorm, waardoor je je hand er op een andere manier overheen moet leggen. Het ergonomisch voordeel zit ‘m volgens Microsoft in het feit dat je met deze stand van de hand de carpaaltunnel in de pols ontziet en dat er dus minder snel tintelingen optreden. Wat mij betreft in elk geval de moeite van het uitproberen waard!
Het installeren vergde de nodige lenigheid onder het bureaublad en aanvankelijk had ik ook de verkeerde ontvanger geïnstalleerd - ik moest immers de gecombineerde ontvanger voor muis en toetsenbord hebben. Maar na enig constructief gehannes en geklungel onder mijn bureau, waarbij ik op mijn rug terechtkwam, leunend met mijn hoofd op mijn voetensteun (heerlijk, die noppen in mijn nek), kon ik de draden van de oude muisoplader uit de kabelgoot wurmen en de nieuwe van de ontvanger aansluiten. Eenmaal weer in normale werkhouding aan mijn bureau stelde ik tot mijn niet geringe opluchting vast dat ik zowel toetsenbord als muis aan de praat had gekregen! De letters zitten op het nieuwe toetsenbord weliswaar op dezelfde plaats, maar gegoten in de vorm van een golf, waardoor ze onderling net iets verder van elkaar staan dan op mijn oude beestje. Ik ben benieuwd of het scheelt met typen. Tot mijn verbazing kon ik geen muis met oplader meer vinden – in alle ergonomisch verantwoorde exemplaren moeten tegenwoordig ordinaire AA-batterijen, net als vroeger. In het toetsenbord trouwens ook, maar dat was altijd al zo. Zou dat nu werkelijk de milieuvriendelijkste manier zijn?

Geen opmerkingen: