20 maart 2008

Over toetsen en muizen
Als vertaler type je meestal aardig wat letters per dag. Vreemd genoeg worden sommige letters kennelijk intensiever gebruikt dan andere, want die waren op mijn toetsenbord praktisch onleesbaar geworden. Tijd voor een nieuw toetsenbord dus, en ik ben bij die gelegenheid meteen maar overgelopen naar de concurrent. Eerder had ik meestal toetsenborden en muizen van het merk Logitech - nu heb ik een ergonomisch verantwoord klavier van Microsoft, aangevuld met een ergonomische muis van datzelfde merk. De reden voor deze keus lag nogal voor de hand: tegenwoordig zit op de meeste toetsenborden van Logitech een flinke hoeveelheid extra knoppen die ik in het dagelijks vertaalleven praktisch nooit gebruik. Microsoft had gelukkig nog een 'ouderwets' toetsenbord zonder al te veel toeters en bellen. En hoewel mijn oude muis met zijn redelijk platte vorm weliswaar prettig in de hand lag, veranderde de positie van mijn hand bij het 'muizen' niet zoveel ten opzichte van het typen. De afgelopen weken heb ik veel jaarverslagen verwerkt, waarbij ik voortdurend met Trados aan het stoeien ben geweest. Dat vergde veel 'muizen' en op enig moment kreeg ik tintelingen die duidden op overbelasting. De nieuwe muis is dikker en hoger van vorm, waardoor je je hand er op een andere manier overheen moet leggen. Het ergonomisch voordeel zit ‘m volgens Microsoft in het feit dat je met deze stand van de hand de carpaaltunnel in de pols ontziet en dat er dus minder snel tintelingen optreden. Wat mij betreft in elk geval de moeite van het uitproberen waard!
Het installeren vergde de nodige lenigheid onder het bureaublad en aanvankelijk had ik ook de verkeerde ontvanger geïnstalleerd - ik moest immers de gecombineerde ontvanger voor muis en toetsenbord hebben. Maar na enig constructief gehannes en geklungel onder mijn bureau, waarbij ik op mijn rug terechtkwam, leunend met mijn hoofd op mijn voetensteun (heerlijk, die noppen in mijn nek), kon ik de draden van de oude muisoplader uit de kabelgoot wurmen en de nieuwe van de ontvanger aansluiten. Eenmaal weer in normale werkhouding aan mijn bureau stelde ik tot mijn niet geringe opluchting vast dat ik zowel toetsenbord als muis aan de praat had gekregen! De letters zitten op het nieuwe toetsenbord weliswaar op dezelfde plaats, maar gegoten in de vorm van een golf, waardoor ze onderling net iets verder van elkaar staan dan op mijn oude beestje. Ik ben benieuwd of het scheelt met typen. Tot mijn verbazing kon ik geen muis met oplader meer vinden – in alle ergonomisch verantwoorde exemplaren moeten tegenwoordig ordinaire AA-batterijen, net als vroeger. In het toetsenbord trouwens ook, maar dat was altijd al zo. Zou dat nu werkelijk de milieuvriendelijkste manier zijn?

18 maart 2008

Winterviolen en lentekriebels
De overgang van zonnig, warm Florida naar stormachtig, koud Nederland, in combinatie met een naijlende jetlag, viel ons de eerste dagen na terugkomst wat zwaar. Kennelijk had de zon zich hier tijdens onze afwezigheid ook niet onbetuigd gelaten, want behalve sneeuwklokjes en krokussen staken ook een paar tulpen hun kopjes al fier boven de aarde uit. De natuur leek aan het voorjaar te zijn begonnen en ik kreeg spontaan de kriebels om ook de potten alvast van lentebloemen te voorzien. In dat verband blijf ik het maar vreemd vinden dat we eind februari 'voorjaarsvakantie' hebben, terwijl het dan in mijn beleving toch echt nog hartje winter is. Aangezien ik maar niet kan wennen aan deze minachting van de seizoenen blijf ik het hardnekkig 'krokusvakantie' noemen, omdat ik vind dat die naam de lading veel beter dekt. Laten we de aanduiding 'voorjaarsvakantie' maar reserveren voor de week (of weken, zoals dit jaar, als Hemelvaart en Pinksteren in dezelfde periode vallen) rond Koninginnedag, die nu 'meivakantie' heet, maar dit terzijde.
Pasen valt dit jaar vroeg en daarom heb ik afgelopen weekend een vrolijke krans geknutseld. Het resultaat ligt te pronken naast de nieuwe voordeur. Binnen hebben we ook een beetje versiering aangebracht, hoewel iets minder uitbundig. We hadden nog even het plan opgevat om alsnog een voorseizoensplek op de camping te reserveren, maar met de drukke zaterdagmiddagen vol hockeywedstrijden tot bijna eind mei in het verschiet hebben we daar toch maar vanaf gezien. Bovendien leek het mij nogal koud om eind maart al te gaan kamperen. Mijn vermoeden werd bevestigd door de weersverwachting voor het Paasweekeinde: met zo'n 5 graden overdag vind ik het op de camping niet echt aangenaam vertoeven. Beneden in de woonkamer op dit moment trouwens ook niet, omdat de vloerverwarming nog moet worden aangesloten. Vandaag is het precies zes weken geleden dat de basis voor de vloerverwarming werd gelegd, dus een dezer dagen worden wij van het relatieve kou lijden verlost en dat werd tijd ook! Daarmee komt meteen het definitieve einde van de verbouwing in zicht. Onze oorspronkelijke planning van twee weken blijkt iets te optimistisch te zijn geweest - het zijn heel wat meer weken geworden. Maar onder de streep telt natuurlijk vooral het resultaat en daar zijn we meer dan tevreden mee!

2 maart 2008

Cypress Lake, alligator time!
Gisteren, op de laatste dag van ons verblijf in Florida en voordat we ons voor de terugreis op het vliegveld moesten melden, zijn we in een airboat gaan varen op Cypress Lake, waar je dit soort jongens tussen het riet verscholen in het zonnetje kon zien liggen. Gelukkig wist gids Dale precies waar hij zijn boot naartoe moest sturen... Het was een prachtige dag voor zo'n tocht! Het lawaai van de boot werd voor de passagiers gedeeltelijk gesmoord door een stel oordoppen, maar vogels en krokodillen smeerden 'm meteen als ze ons van verre al hoorden aankomen. We zagen niet alleen verschillende soorten reigers en kraanvogels, maar ook gieren en we kregen zelfs nog een nest met alligators te zien - het krioelde er van de kleintjes en moeder was in geen velden of waterwegen te bekennen. Trouwens, midden in dit soort drassig landschap stonden gewoon koeien te grazen, soms tot aan hun oksels in het water. Uiteraard hebben we even gevraagd of zij ook wel eens ten prooi vielen aan hongerige krokodillen, maar onze gids wist te melden dat dat hoogst zelden voorkwam, vooral omdat alligators liever vis en kleine vogels eten (op dieet misschien?). Florida deed zijn naam als Sunshine state alle eer aan: waar we eerder afgelopen week soms hebben lopen rillen van de kou (korte broeken en mouwloze t-shirts zijn niet zo geschikt bij 11 graden celsius) was het gisteren met zo'n 24 graden heerlijk warm in de zon. Bij de aanlegsteiger van de airboats hebben we gezellig koffie gedronken op het terras van de bijbehorende camping (met reusachtige campers en privé-airboats) en de onvermijdelijke hotdogs en cheeseburgers met friet verorberd, hoewel niet iedereen de variëteit in de Amerikaanse keuken zo kon waarderen, vanwege de beperkte keuze tussen de smaken 'beef', 'chicken' of 'shrimp'. Verder waren we onder andere op Cocoa Beach, in St. Augustine en op Daytona Beach (waar de bike week 2008 nog niet was begonnen, tot groot verdriet van de motorfans in ons gezin), we hebben een dagje Kennedy Space Center gedaan, waar de voorbereidingen voor de lancering van de Endeavour op 12 maart a.s. in volle gang zijn (ter bescherming tegen verwachte stormen bleek de shuttle jammer genoeg helemaal ingepakt zoals op de foto te zien is). We gingen een dagje rondstruinen in Epcot, waar we interactief werden beziggehouden met grappige filmpjes in de wachtrij van een uur voor een attractie en we maakten er een educatief verantwoorde, maar gelikte voorstelling over energie mee, gepresenteerd door de bekende Amerikaanse tv-ster Ellen Degeneres. We aten er 's avonds Marrokaans compleet met live muziek en een buikdanseres en de vuurwerk- en lasershow boden ter afsluiting die dag een fantastisch schouwspel op het meer. Een deel van de familie wilde naar Sea World, waar de eerste orcashow niet doorging, omdat de belangrijkste orcadame geen zin had (we weten niet zeker of dat echt zo was, want bij de volgende show deed ze wel keurig alle indrukwekkende kunsten) en die dag ging een ander deel golfen en nog een ander deel van de familie huurde een Harley Davidson en ging daarmee toeren naar Daytona Beach. Die laatste twee zijn goed te herkennen: zij hebben de roodst verbrande neuzen van het hele stel. We aten regelmatig bij Applebee's, we kochten grappige t-shirts in Ron Jons surfshop in Cocoa Beach en zaten daarna onder het genot van een 'tuna fish salad' op de pier te genieten van het uitzicht over zee en van de pelikanen. We hebben op een avond midgetgolf gespeeld op een baan met ongelofelijk grappige holes, waarbij ik prompt de slappe lach kreeg - zulke fraai gebouwde banen hebben we hier in Nederland niet, dus in dat opzicht kunnen we nog wel wat leren van die Amerikanen. Kortom, de week is omgevlogen en we hebben er allemaal met volle teugen van genoten. Morgen 'back to business' maar eerst wil ik een lange nacht slaap inhalen.