22 januari 2008

Verbouwingsperikelen...
Eind deze week gaat de verbouwing dan eindelijk beginnen met ... de verhuizers! Zij komen vrijdagmorgen voorrijden met een container waarin de inboedel van de huiskamer en de keuken wordt opgeslagen. Voordat ze onze spullen kunnen meenemen aan ons de schone taak om alles in te pakken. In de gang ligt sinds afgelopen vrijdag een grote stapel verhuisdozen die in rap tempo slinkt. Zondagmiddag zijn we dapper begonnen en gelukkig hebben we maar één grote kast in de kamer, maar die zit dan ook propvol boeken, tijdschriften, spelletjes en andere prullaria. Onderin die kast staan bovendien de grootste pannen en schalen die we in de keuken nergens kwijt kunnen. We kijken dan ook met smart uit naar de nieuwe keuken, waarin we meer kastruimte hebben gepland. Deze enorme wandkast is intussen bijna leeg. Hier en daar liggen nog wat spulletjes op een verder lege plank te wachten tot een van ons besluit wat we ermee willen doen: opbergen of weggooien. Gistermiddag heb ik tussen alle vertaalopdrachten door nog drie dozen serviesgoed ingepakt, waarmee het ene dressoir ook leeg staat te wezen. Gisteravond begon ik aan de laden van mijn secretaire - daarin vond ik reisverslagen van onder andere 10 jaar geleden, toen ik voor het eerst in mijn uppie met twee koters van toen 7 en 4 naar Normandië vertrok om daar twee weken aan het strand door te brengen. We logeerden in een typisch Frans appartementje langs een golfbaan, tamelijk ver van het strand vandaan. Al lezend kwamen de beelden en herinneringen onmiddellijk bovendrijven. Het is uiteindelijk een heerlijke vakantie geworden, en als ik er nu op terugkijk ben ik nog steeds reuzetrots op het feit dat ik dat in mijn eentje voor elkaar heb gekregen! Uiteraard had ik de secretaire helemaal leeg willen maken, maar ja, als je zulk leuk leesvoer tegenkomt ... In een van de laden vond ik allerlei schrijfsels en tekeningen van mijn kinderen voor mijn verjaardag of een andere gelegenheid en verdwaalde foto's van een schoolreisje of een scoutingkamp. Pure nostalgie dus, maar zo schoot het inpakken natuurlijk niet erg op. Daarom ben ik halverwege maar gestopt - het was intussen bedtijd geworden. Naast al die verbouwingsperikelen gaat het werk uiteraard ook gewoon door. Zo heb ik vandaag de onderliggende administratie weer op orde gebracht om mijn BTW-aangifte en -afdracht over het vierde kwartaal 2007 te kunnen doen. Ook aan vertaalopdrachten heb ik geen gebrek. Nu maar hopen dat ik redelijk normaal kan doorwerken als de mannen vanaf maandag beneden gaan slopen en frezen ...

Geen opmerkingen: