14 januari 2008

Puzzelen ....
Bij vertalingen ben ik met veel plezier soms aardig aan het puzzelen, maar ook met een flinke legpuzzel kun je me blij maken! In de kerstvakantie hebben we ons gewaagd aan een Jan van Haasteren - favoriet vanwege zijn ongelofelijk grappige tekeningen - van 2000 stukjes. Het onderwerp was voor ons meer dan toepasselijk: we hebben namelijk een reisje naar Florida in het vooruitzicht, dus zo'n vertrekhal met veel blauw (spijkerbroeken, uniformen, e-ticket-zuilen) in verschillende schakeringen sprak ons dit keer bijzonder aan. De puzzel paste maar net op de eetkamertafel, daarom zijn we na het gourmetten op 2e Kerstdag (met 7 man hebben we die tafel dan wel nodig) pas begonnen. Afgelopen jaren hebben we de moeilijkheidsgraad langzaam opgebouwd. We begonnen met 1000 stukjes, toen eentje van 1500 stukjes en het jaar daarop waagden we ons aan een puzzel die we vanuit het perspectief van een van de poppetjes in de puzzel zelf moesten leggen, ook zo'n 1000 stukjes als ik me goed herinner. Die laatste puzzel vergde meer dan alleen inzicht in vorm en kleur, maar ook daaraan raakten we 'verslaafd'. Dat gaat ongeveer zo: na het avondeten en het journaal met koffie staat de eerste op om een paar stukjes te leggen. In de loop van de avond komen andere gezinsleden helpen en aan het eind van de avond blijven manlief en ik vaak met zijn tweetjes over: nog even dit stukje, oh, en dat stukje hoort daar of hè, hè, heb ik eindelijk de voeten van dat figuurtje gevonden, enzovoorts. Voor we het goed en wel in de gaten hebben is het dan ver over twaalven, ruimschoots bedtijd dus. Gistermorgen heb ik samen met een van mijn zorgzonen de laatste 150 stukjes van deze puzzel gelegd en vanmorgen heb ik een groot vertaalproject ingeleverd, waarvoor ik ook nogal heb moeten puzzelen. De oorspronkelijke Engelse tekst was uit Australië afkomstig en ging over gedragsproblemen bij kinderen. Als beloning konden Australische ouders o.a. kiezen om 'Lucky Dips' te geven. Via de onvolprezen Google kom je dan al snel op de Lucky Dips website met plaatjes - om te ontdekken dat wij zulke dingen hier niet kennen. Dus moest ik zoeken naar iets vergelijkbaars. Nederlandse kinderen kun je meestal wel blij maken met een Kinderei, daar zitten namelijk vergelijkbaar minispeelgoed in de chocola verborgen. Sommige kinderen blijken verwoede verzamelaars te zijn van dat soort speelgoed en het zou me daarom niets verbazen als je imiddels via Marktplaats je verzameling kunt aanvullen of 'dubbele' kunt ruilen...
(klik op de foto om hem te vergroten)

Geen opmerkingen: