25 januari 2008

Verbouwingsperikelen (2)
Vanmorgen stipt om half acht parkeerde een grote verhuiswagen met container voor onze huisdeur. Na een week inpakken in de avonduren hadden we gisteravond na middernacht eindelijk alles in dozen gepropt. Tot onze stomme verbazing hesen de verhuizers alle spullen in krap twee uurtjes tijd in de container. Ieder zo zijn vak! Eerst stonden we nog te giebelen over zo'n enorm ding voor die paar spullen, maar we merkten al gauw dat de verhuismannen dat goed hadden ingeschat. Ze waren nog niet vertrokken of de verwarmingsman stond voor de deur om het verwarmingselement in de convectorput af te koppelen. Kijk, dat is nog eens service. Er dreigde namelijk een kink in de kabel te komen omdat de plavuizenman een week later wilde beginnen dan wij hadden afgesproken - en de verwarmingsmannen moeten in diezelfde periode aan de slag met de vloerverwarming. Altijd interessant om te zien hoe collega's uit een andere branche omgaan met plotselinge wijzigingen in de planning en dan met name hoe flexibel ze die weten op te lossen. De verwarmingsjongens staan deze week met stip op 1, want dankzij hun voortvarende actie kan de oude vloer maandag toch worden gesloopt. Dinsdag wordt volgens aangepaste planning de vloerverwarming aangelegd - we verwachten een flinke hoeveelheid herrie vanwege de sleuven die moeten worden gefreesd. Als alles goed gaat, beginnen de plavuizenjongens woensdagochtend dan met het leggen van de nieuwe vloer. Vrijdag levert de keukenboer volgens de oorspronkelijke planning het materiaal voor de nieuwe keuken af, dus dan moet de vloer in de keuken in elk geval klaar zijn. Komend weekend verhuizen we naar de eerste etage om twee weken te kamperen in eigen huis. Verder mogen we onze oude keuken zelf afbreken en we willen meteen van de gelegenheid gebruikmaken om het plafond in de woonkamer te witten. Jammer genoeg zitten er maar twee dagen in een weekend. Wordt ongetwijfeld vervolgd...
Na een rommelige ochtend met veel heen-en-weer lopen, stofnesten verwijderen en handtekeningen zetten kon ik tussen de middag eindelijk weer achter mijn bureau kruipen. Met de nieuwe, grote radiator is het in mijn werkkamer heerlijk warm en nu ook een stuk behaaglijker dan in de huiskamer. Ik heb lekker zitten vertalen en ben weer zover bijgetankt dat ik straks vol goede moed aan de voorbereidingen van ons kampeeravontuur begin. De keuken moet nog verder uitgeruimd en boven moet een kamer worden ingericht als 'kitchenette'. De komende dagen gaan we experimenteren met magnetronmaaltijden. Smakelijke tips op dat gebied zijn dan ook van harte welkom!

22 januari 2008

Verbouwingsperikelen...
Eind deze week gaat de verbouwing dan eindelijk beginnen met ... de verhuizers! Zij komen vrijdagmorgen voorrijden met een container waarin de inboedel van de huiskamer en de keuken wordt opgeslagen. Voordat ze onze spullen kunnen meenemen aan ons de schone taak om alles in te pakken. In de gang ligt sinds afgelopen vrijdag een grote stapel verhuisdozen die in rap tempo slinkt. Zondagmiddag zijn we dapper begonnen en gelukkig hebben we maar één grote kast in de kamer, maar die zit dan ook propvol boeken, tijdschriften, spelletjes en andere prullaria. Onderin die kast staan bovendien de grootste pannen en schalen die we in de keuken nergens kwijt kunnen. We kijken dan ook met smart uit naar de nieuwe keuken, waarin we meer kastruimte hebben gepland. Deze enorme wandkast is intussen bijna leeg. Hier en daar liggen nog wat spulletjes op een verder lege plank te wachten tot een van ons besluit wat we ermee willen doen: opbergen of weggooien. Gistermiddag heb ik tussen alle vertaalopdrachten door nog drie dozen serviesgoed ingepakt, waarmee het ene dressoir ook leeg staat te wezen. Gisteravond begon ik aan de laden van mijn secretaire - daarin vond ik reisverslagen van onder andere 10 jaar geleden, toen ik voor het eerst in mijn uppie met twee koters van toen 7 en 4 naar Normandië vertrok om daar twee weken aan het strand door te brengen. We logeerden in een typisch Frans appartementje langs een golfbaan, tamelijk ver van het strand vandaan. Al lezend kwamen de beelden en herinneringen onmiddellijk bovendrijven. Het is uiteindelijk een heerlijke vakantie geworden, en als ik er nu op terugkijk ben ik nog steeds reuzetrots op het feit dat ik dat in mijn eentje voor elkaar heb gekregen! Uiteraard had ik de secretaire helemaal leeg willen maken, maar ja, als je zulk leuk leesvoer tegenkomt ... In een van de laden vond ik allerlei schrijfsels en tekeningen van mijn kinderen voor mijn verjaardag of een andere gelegenheid en verdwaalde foto's van een schoolreisje of een scoutingkamp. Pure nostalgie dus, maar zo schoot het inpakken natuurlijk niet erg op. Daarom ben ik halverwege maar gestopt - het was intussen bedtijd geworden. Naast al die verbouwingsperikelen gaat het werk uiteraard ook gewoon door. Zo heb ik vandaag de onderliggende administratie weer op orde gebracht om mijn BTW-aangifte en -afdracht over het vierde kwartaal 2007 te kunnen doen. Ook aan vertaalopdrachten heb ik geen gebrek. Nu maar hopen dat ik redelijk normaal kan doorwerken als de mannen vanaf maandag beneden gaan slopen en frezen ...

14 januari 2008

Puzzelen ....
Bij vertalingen ben ik met veel plezier soms aardig aan het puzzelen, maar ook met een flinke legpuzzel kun je me blij maken! In de kerstvakantie hebben we ons gewaagd aan een Jan van Haasteren - favoriet vanwege zijn ongelofelijk grappige tekeningen - van 2000 stukjes. Het onderwerp was voor ons meer dan toepasselijk: we hebben namelijk een reisje naar Florida in het vooruitzicht, dus zo'n vertrekhal met veel blauw (spijkerbroeken, uniformen, e-ticket-zuilen) in verschillende schakeringen sprak ons dit keer bijzonder aan. De puzzel paste maar net op de eetkamertafel, daarom zijn we na het gourmetten op 2e Kerstdag (met 7 man hebben we die tafel dan wel nodig) pas begonnen. Afgelopen jaren hebben we de moeilijkheidsgraad langzaam opgebouwd. We begonnen met 1000 stukjes, toen eentje van 1500 stukjes en het jaar daarop waagden we ons aan een puzzel die we vanuit het perspectief van een van de poppetjes in de puzzel zelf moesten leggen, ook zo'n 1000 stukjes als ik me goed herinner. Die laatste puzzel vergde meer dan alleen inzicht in vorm en kleur, maar ook daaraan raakten we 'verslaafd'. Dat gaat ongeveer zo: na het avondeten en het journaal met koffie staat de eerste op om een paar stukjes te leggen. In de loop van de avond komen andere gezinsleden helpen en aan het eind van de avond blijven manlief en ik vaak met zijn tweetjes over: nog even dit stukje, oh, en dat stukje hoort daar of hè, hè, heb ik eindelijk de voeten van dat figuurtje gevonden, enzovoorts. Voor we het goed en wel in de gaten hebben is het dan ver over twaalven, ruimschoots bedtijd dus. Gistermorgen heb ik samen met een van mijn zorgzonen de laatste 150 stukjes van deze puzzel gelegd en vanmorgen heb ik een groot vertaalproject ingeleverd, waarvoor ik ook nogal heb moeten puzzelen. De oorspronkelijke Engelse tekst was uit Australië afkomstig en ging over gedragsproblemen bij kinderen. Als beloning konden Australische ouders o.a. kiezen om 'Lucky Dips' te geven. Via de onvolprezen Google kom je dan al snel op de Lucky Dips website met plaatjes - om te ontdekken dat wij zulke dingen hier niet kennen. Dus moest ik zoeken naar iets vergelijkbaars. Nederlandse kinderen kun je meestal wel blij maken met een Kinderei, daar zitten namelijk vergelijkbaar minispeelgoed in de chocola verborgen. Sommige kinderen blijken verwoede verzamelaars te zijn van dat soort speelgoed en het zou me daarom niets verbazen als je imiddels via Marktplaats je verzameling kunt aanvullen of 'dubbele' kunt ruilen...
(klik op de foto om hem te vergroten)