31 december 2007

Wat een jaar!
Traditioneel blikken we aan het eind van een jaar even terug - dezer dagen ontkomen we niet aan nieuws- en sportjaaroverzichten op televisie en aan jaarlijstjes met boeken, films of podiumkunst in de krant. Voor mij is 2007 zowel een bijzonder prettig jaar geweest met nieuwe klanten, boeiend vertaalwerk en interessante uitdagingen op het gebied van projectmanagement als ook een bijzonder bewogen jaar, waarin vreugde en verdriet dicht bij elkaar lagen. Door het dolle heen vanwege mijn geslaagde zoon, die de middelbare school eindelijk achter zich kon laten en aan de opleiding van zijn dromen kon gaan beginnen, maar ook veel verdriet door de ziekte en het overlijden van mijn trouwe maatje Dombo. Zakelijk gezien klom de omzet over 2007 gestaag tot boven het niveau van 2002 en dat vind ik persoonlijk een bijzondere prestatie. In 2003 kreeg ik namelijk de naweeën van de economische dip voor mijn kiezen: minder opdrachten, dus ook minder omzet. Uiteraard heb ik me niet laten kennen, ben gewoon stug doorgegaan en nu kan ik met trots vaststellen dat al die inspanning meer dan de moeite waard is geweest. Niet alleen kreeg ik er nieuwe opdrachtgevers bij, hun vertaalopdrachten bleken ook beter aan te sluiten bij mijn eigen voorliefde. Zo slaagde ik er de afgelopen jaren en passant bovendien in om het accent te verleggen van puur technisch vertaalwerk naar creatievere opdrachten. Ik moet zeggen, dat bevalt me uitstekend! De overgang van 2007 naar 2008 verloopt geheel in stijl met een interessant, groot project, waarin ik mijn journalistieke kant weer optimaal kan aanspreken. Op de achtergrond hoor ik steeds prachtige 'gouwe ouwe' platen uit mijn jeugd voorbijkomen. Als trouw fan luister ik elk jaar naar de top 2000 op radio 2 en zing regelmatig nog hele coupletten mee. Vol goede moed begin ik als ondernemer dus aan een nieuw jaar, gewoon weer van voren af aan. Uiteraard hoop ik op even prettige wijze te kunnen blijven samenwerken met al mijn opdrachtgevers van afgelopen jaar. Intussen hoor ik buiten het eerste vuurwerk al knallen. De oliebollen en appelflappen hebben we in huis gehaald, we hoeven dus alleen de champagne nog koud te leggen en dan gaan ook wij het jaar met veel gefonkel en geknal uitluiden. Ik wens iedereen een fantastisch en vooral gezond 2008!

24 december 2007

Kerstwens
Zoals ieder jaar wens ik ook dit jaar iedereen, maar vooral alle lezers van mijn blog, sfeervolle en gezellige kerstdagen. Kerst zonder Dombo - daar moet ik erg aan wennen, want ik mis hem nog iedere dag. Gelukkig hebben we hem wel weer bij ons thuis, een troostrijke gedachte. Zaterdag aan het eind van de middag werd de asbus bezorgd.
Ter voorbereiding op het kerstdiner van morgen heb ik vandaag eerst bloedig vele stoofperen geschild en gevierendeeld om ze vervolgens droog te laten koken ... gelukkig kon ik een deel redden, dus hebben we morgen toch nog iets ouderwets lekkers te eten. Tja, dat krijg je dus als je ze beneden op het vuur zet om te sudderen en je gaat boven zitten vertalen! Tweede kerstdag gaan we gezellig thuis gourmetten met onze vier tieners en verder doen we het dit jaar rustig aan, vanwege de op handen zijnde verbouwing van woonkamer en keuken in januari. Er staat een kleine, zeer eenvoudig versierde kerstboom in de huiskamer (in plaats van het grotere exemplaar dat we normaal gesproken optuigen) en ik heb een prachtig kerststuk (zie foto) gemaakt bij een nicht van mij, die daarvoor speciale workshops organiseert. Ook dit jaar zijn we op een fraaie zondag in december weer naar de Veluwe getogen om te gaan 'kerstknutselen' met alle vrouwelijke familieleden van moeders kant - heel gezellig en het resultaat mag er wezen! Ik verheug me op twee dagen relatieve rust en ga dan weer aan de slag met een interessante vertaalopdracht! Tussen de bedrijven door moeten we beneden natuurlijk ook kasten uitmesten en spullen apart gaan zetten, want we zullen volgende maand toch zo'n drie weken boven moeten kamperen... Ongetwijfeld gaan we de komende anderhalve week kerstvakantie ook gezellige dingen ondernemen met ons uitgebreide gezin - zo zou ik wel eens een paar rondjes willen schaatsen op Flevonice: een buitenbaan van 5 km kunstijs - lijkt me heerlijk zwieren! Maar ja, of ik daarvoor liefhebbers mee krijg? Ik vrees dat er meer gegadigden zijn voor een spannende film.

18 december 2007


In Memoriam

Tot ons grote verdriet hebben we Dombo vandaag moeten laten inslapen. We zijn opgelucht dat we hem een verder lijden hebben kunnen besparen, maar wat zullen we zijn vrolijke gedartel om ons heen missen! Dombo heeft een heerlijk leven bij ons gehad en ik bewaar dierbare herinneringen aan een bijzonder kameraadje dat ons altijd zo enthousiast begroette als we thuis kwamen, maar dat ook heerlijk kon liggen snurken in zijn mand of onder mijn bureau. Ik schoot steevast in de lach om de malle pirouettes die hij draaide als hij wilde eten of klaar stond om naar buiten te gaan. Aan ons nu de zware taak om te wennen aan een leven zonder hem. Geen rondjes meer met m'n hondje ...

11 december 2007

Bijzondere gasten
Onze achtertuin wordt regelmatig bezocht door een flink aantal vogels die gretig snoepen van de kruimeltjes brood in het voederhuisje. Elke dag vul ik de voorraad aan en van de goede Sint kreeg ik nog een hele ton vol mezenbollen en ander krachtvoer, dus het menu in dit vogelrestaurant is aardig uitgebreid. Mezen, mussen en vinken halen de vreemdste capriolen uit, hangend aan de vetbollen, maar ze passen ook ruim onder het afdakje van het voederhuisje. Houtduiven, eksters en merels moeten buiten blijven en komen niet verder dan het 'balkonnetje', waarbij ze hun kleinere vriendjes ook nog eens verjagen. Dat zijn de reguliere gasten, zullen we maar zeggen. Soms komen er echter bijzondere gasten langs, zoals afgelopen weekend, toen er plotseling een reiger landde op de rand van de vijver. We schrokken ervan en dachten even dat hij een van de goudwindes te pakken had, maar gelukkig bleken die zich goed te hebben verstopt, want ze zijn er alle vier nog!
Echt spectaculair was het bezoek van deze bijzondere gast (foto), die op een ochtend ineens op het hek zat. Eerst dachten we nog dat het een kleine bonte specht was, vanwege de tekening op zijn rug, maar toen hij zich omdraaide en zijn borst liet zien, moesten we het 'pietenboek' erbij halen. We hadden namelijk een echt ijsvogeltje op bezoek! Tamelijk bijzonder, omdat ze in deze streek van het land eigenlijk niet voorkomen. Gelukkig hadden we net op tijd gelezen dat ijsvogels 'vissertjes' zijn, want voor we er erg in hadden, dook onze gast pijlsnel en recht naar beneden de vijver in. Nee, geen goudwinde dit keer, die passen niet in zijn snavel, maar het had wel een stekeltje te pakken. Even snel als het beestje het water ingedoken was, vloog het er ook weer uit. Foetsie! Helaas voor ons, maar sindsdien hebben we het ijsvogeltje niet meer gezien .....

5 december 2007

Zie de maan schijnt door de bomen ...
Onze makkers komen dit jaar allemaal naar Amsterdam, waar we in grotere familiekring Sinterklaas vieren. Het belooft een guur avondje te worden: de regen striemt hier tegen de ramen, het waait hard en we moeten nog op pad! De ANWB voorspelde deze week al dat het vandaag vooral filerijden zou worden en adviseerde om zo vroeg mogelijk op weg te gaan, maar vooralsnog schijnt het mee te vallen. De laatste gedichten zijn geschreven, de laatste cadeautjes gekocht en de laatste druppels verf van de surprises bijna droog. Geheimzinnigheid viert hoogtij, af en toe klinkt een wanhopige zucht, er wordt nog naarstig gezocht naar een laatste rijmwoord (lang leve de rijmwoordenboeken op internet!) en de laatste stukjes pakpapier worden gebruikt. Uiteraard vergeten we de inwendige mens niet: op het menu staan ouderwetse erwtensoep met roggebrood, warme chocolademelk met slagroom en speculaas. Kortom, we verheugen ons op het heerlijk avondje!