23 september 2007

Eenden in de kooi!
Gisteren hebben we met een deel van mijn familie van moeders kant een prachtige tocht gemaakt in de Biesbosch. We troffen elkaar voor een heerlijk kopje koffie met gebak in het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer in Drimmelen, waarna we aan boord gingen van dit schip. Onder bezielende leiding van een oom van mij, die als vrijwilliger werkt bij Staatsbosbeheer, voer schipper Jan ons naar de Eendenkooi. Onderweg zagen we veel watervogels en andere waterliefhebbers, het was immers prachtig weer! Er werd gevist, gevaren en gezeild, hoewel de wind het behoorlijk liet afweten. Zo voeren we de ultieme vorm van ontspanning op het water tegemoet: een stuurman dobberde met gehesen zeil rustig voort, helmstok in de ene hand en de zaterdagkrant in de andere...
Eenmaal aangekomen bij de eendenkooi stapten we aan land en kregen een rondleiding 'achter de schermen'. Zo zagen we met eigen ogen waar deze uitdrukking vandaan komt. Juist ja, eendenkooien zijn grotendeels omheind met rieten schermen, zodat eenden geen 'vreemde' geuren opvangen. Nooit geweten dat eenden konden ruiken. Op een aantal plaatsen langs de pijpen van de eendenkooi (zie foto hieronder) zijn openingen in de schermen gemaakt: op ooghoogte voor de mens en soms op maaihoogte voor de honden(!), we hebben ze in volle glorie kunnen bewonderen. In het Nationale park De Biesbosch verzetten de vele vrijwilligers bergen werk om de schermen - en daarmee de hele eendenkooi - intact te houden. Het principe van de eendenvangst werd ons uiteraard ook uitgelegd. Vroeger werden wilde eenden naar open water binnen de kooi geleid met behulp van tamme lokeenden. Zodra de wilde exemplaren in het water waren beland, werden ze in een van de pijpen gelokt (soms ook met behulp van honden), totdat ze niet verder konden zwemmen. Vervolgens gingen ze letterlijk 'de pijp uit': aan het eind van die pijp kwamen ze namelijk in een soort vangbak terecht. Daar haalden de kooikers de eenden eruit en draaien hun de nek om. Tamelijk ruwe praktijken vroeger, dat wel, maar we hebben er een paar fraaie uitdrukkingen in het Nederlands aan overgehouden. Tegenwoordig zwemmen alle eendjes ook daar gewoon in het water van de grote vijver - er zaten prachtexemplaren bij. Als lunch kregen wij gelukkig broodjes kaas en krentenbollen. Aan 'Peking Duck' uit de Biesbosch hadden we na de rondleiding niet meer zo'n behoefte ...

Ook zin in zo'n mooi tochtje? Surf naar http://www.endenkooi.nl/ voor meer informatie.

Geen opmerkingen: