23 september 2007

Eenden in de kooi!
Gisteren hebben we met een deel van mijn familie van moeders kant een prachtige tocht gemaakt in de Biesbosch. We troffen elkaar voor een heerlijk kopje koffie met gebak in het bezoekerscentrum van Staatsbosbeheer in Drimmelen, waarna we aan boord gingen van dit schip. Onder bezielende leiding van een oom van mij, die als vrijwilliger werkt bij Staatsbosbeheer, voer schipper Jan ons naar de Eendenkooi. Onderweg zagen we veel watervogels en andere waterliefhebbers, het was immers prachtig weer! Er werd gevist, gevaren en gezeild, hoewel de wind het behoorlijk liet afweten. Zo voeren we de ultieme vorm van ontspanning op het water tegemoet: een stuurman dobberde met gehesen zeil rustig voort, helmstok in de ene hand en de zaterdagkrant in de andere...
Eenmaal aangekomen bij de eendenkooi stapten we aan land en kregen een rondleiding 'achter de schermen'. Zo zagen we met eigen ogen waar deze uitdrukking vandaan komt. Juist ja, eendenkooien zijn grotendeels omheind met rieten schermen, zodat eenden geen 'vreemde' geuren opvangen. Nooit geweten dat eenden konden ruiken. Op een aantal plaatsen langs de pijpen van de eendenkooi (zie foto hieronder) zijn openingen in de schermen gemaakt: op ooghoogte voor de mens en soms op maaihoogte voor de honden(!), we hebben ze in volle glorie kunnen bewonderen. In het Nationale park De Biesbosch verzetten de vele vrijwilligers bergen werk om de schermen - en daarmee de hele eendenkooi - intact te houden. Het principe van de eendenvangst werd ons uiteraard ook uitgelegd. Vroeger werden wilde eenden naar open water binnen de kooi geleid met behulp van tamme lokeenden. Zodra de wilde exemplaren in het water waren beland, werden ze in een van de pijpen gelokt (soms ook met behulp van honden), totdat ze niet verder konden zwemmen. Vervolgens gingen ze letterlijk 'de pijp uit': aan het eind van die pijp kwamen ze namelijk in een soort vangbak terecht. Daar haalden de kooikers de eenden eruit en draaien hun de nek om. Tamelijk ruwe praktijken vroeger, dat wel, maar we hebben er een paar fraaie uitdrukkingen in het Nederlands aan overgehouden. Tegenwoordig zwemmen alle eendjes ook daar gewoon in het water van de grote vijver - er zaten prachtexemplaren bij. Als lunch kregen wij gelukkig broodjes kaas en krentenbollen. Aan 'Peking Duck' uit de Biesbosch hadden we na de rondleiding niet meer zo'n behoefte ...

Ook zin in zo'n mooi tochtje? Surf naar http://www.endenkooi.nl/ voor meer informatie.

16 september 2007

Uitstekende start hockeyseizoen!
Sinds het begin van deze maand sta ik elke zaterdag trouw langs de lijn in de dugout als coach van de meiden van Fletiomare B4. Het zijn gezellige kwebbelaars, er wordt eindeloos getutteld met haren en elastiekjes, maar als het eerste fluitsignaal klinkt, gaan ze er voor! Gistermiddag mochten we op het eerste veld van ons prachtige nieuwe complex spelen tegen de meiden van Kampong B7. We hadden aardig wat publiek dat heerlijk in het zonnetje zat te kijken naar de meiden. Kennelijk werkte al dat publiek behoorlijk inspirerend, want wat werd er lekker gespeeld! Fraaie combinaties en goede acties aan onze kant, dus binnen de kortste keren stonden we met 4-0 voor. Door een beetje gerommel in de achterhoede viel er toch een tegendoelpunt en zo gingen we met 5-1 de rust in. Aan de opstelling heb ik op verzoek van de meiden zelf niet veel veranderd, omdat ze zelf vonden dat het zo prima ging. Na het laatste fluitsignaal was de stand 7-3 in ons voordeel. We blijken te beschikken over een midvoor die niet alleen de blits maakt met goudkleurige schoenen maar ook een gouden schot op doel kan lossen (4 keer raak, dus topscoorder!). Onze rechtsbuiten, die voor de wedstrijd nog ernstig twijfelde aan haar eigen kunnen, omdat ze meestal rechtsmidden staat, schoot er ineens zomaar eentje in, tot haar eigen grote verbazing. De andere twee doelpunten waren minstens zo fraai, tweemaal over de linkerflank: linksbuiten en linksmid waren uitstekend op elkaar ingespeeld en scoorden allebei ook nog een keer. Uiteraard was het gejuich niet van de lucht toen de wedstrijd was afgelopen. Trots als een pauw stapten de ladies van het veld af, gevolgd door een even trotse coach. Helaas hebben we nog geen beeldmateriaal van dit succesvolle team, maar daar wordt aan gewerkt! Vanwege het fraaie weer kregen we een ijsje als beloning. Zo lusten we nog wel een paar tegenstanders ....

7 september 2007

Games of spelletjes?
Websites zijn haast niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Ze geven ook een nieuwe dimensie aan het werk voor vertalers, want als je de inhoud van een website mag vertalen, moet je op zoek naar korte, krachtige kreten voor de instructies, zodat bezoekers van de site precies weten op welke button ze moeten klikken om in een ander scherm te komen. Dat luistert zo nauw, omdat je meestal weinig ruimte hebt - je zit vaak met handen en voeten vast aan de layout van de button. Daarnaast is het handig als je weet wat er gebeurt als je op die button klikt ... dat realiseren opdrachtgevers zich jammer genoeg niet altijd, maar een gewone tekst in Word of Excel is dan voor vertalers eigenlijk niet voldoende. Soms gaat het om websites die alleen in de vreemde taal bestaan, soms om sites die zich nog in het conceptstadium bevinden. In het eerste geval kun je als vertaler in elk geval moeiteloos 'spieken', in het tweede geval is dat een stuk lastiger. Deze week heb ik veel sites bezocht en uitgetest met spellen voor kinderen, als research voor een vertaling. Grappig om te ontdekken dat de ene site een stuk serieuzer met de vertaling omgaat dan de andere! Bij sommige sites kreeg ik de indruk dat de makers ervan niet eens precies wisten welke doelgroep ze wilden bereiken. Als je mikt op een jeugdig publiek van laten we zeggen tussen de 8 en 10 jaar, moet je de instructies op hun niveau helder houden en een eenvoudig leesbare uitleg van het spel geven. Voor tieners vanaf een jaar of 12 kunnen de omschrijvingen gerust iets ingewikkelder en soms kun je daar zelfs veelgebruikte en bekende Engelse termen laten staan. Maar wat doe je voor de categorie tot 7 jaar? Zelf kunnen ze nog niet lezen, dus wordt er veel gewerkt met pictogrammen als instructie - dat pikken kinderen van die leeftijd al snel op. Alleen de uitleg van het spel, die wordt waarschijnlijk voorgelezen door een van de ouders of een oudere broer of zus ... allemaal zaken om rekening mee te houden bij de vertaling. Ik heb me in elk geval kostelijk geamuseerd en kan wel vervelender speurwerk bedenken!