2 augustus 2007

Hoe overleef ik een Franse camping?
Vanmorgen werden we gewekt door kwetterende mussen die op het dak van onze caravan ijverig heen en weer hipten. Het duurde niet lang of onze Franse gevleugelde vriendjes staken hun nieuwsgierige koppies door het dakluik en kropen daarna zelfs helemaal naar binnen. Gelukkig lieten ze geen sporen na.
Rond 9 uur ’s morgens komt de camping langzaam tot leven. Sportieve medekampeerders zijn dan alweer op de terugweg van hun rondje hardlopen of –fietsen, maar wij steken net enigszins slaperig ons hoofd buiten de tent. We willen namelijk eerst graag zelf vaststellen of de Franse weersverwachting klopt (meestal gelukkig wel – we hebben heerlijk zomerweer hier). Trouwens, je moet ook weer niet te vroeg willen opstaan, want dan zijn de dames met de rode t-shirts van de “Entretien” nog bezig met het schoonmaken van de toiletgebouwen. Ze sluiten zowel toiletten als douchehokjes af en zijn niet van zins hun werk te onderbreken dan wel te bespoedigen voor hoge nood, al is de rij wachtenden nog zo lang. Over smaak valt te twisten en de ene neus is gevoeliger dan de andere, dus zal ik niet uitweiden over de inrichting van de wc-hokjes. Als we ons willen wassen, kunnen we in “ons” toiletblok terecht in douchehokjes gecombineerd met een wasbak. Losse wasbakhokjes zijn er helaas niet. Wel twee aparte douches, zonder wasbak of plankjes om je toiletspulletjes op te zetten, maar met een haakje voor kleding. Echte kampeerders zitten daar niet mee, maar gasten die het luxer gewend zijn, slaan die hokjes over. Grappig genoeg komt juist uit die douches een heerlijk warme straal, terwijl de rest eerder lauw water produceert.
Campinggasten worden bij aankomst naar hun plek begeleid door heren in groene t-shirts, de “Placeurs”, die rijden in kekke karretjes op elektriciteit. Deze mannen crossen er maar al te graag in rond en kachelen regelmatig met hoge snelheid bij onze staanplaats de bocht om. We zitten op een ruime hoekplaats op het kruispunt van drie weggetjes. Het mag een wonder heten dat er nog geen ongelukken zijn gebeurd, want er rijden hier voortdurend kleine en grote kinderen voorbij op stepjes (al dan niet elektrisch), fietsjes of trapauto’s, skates, skateboards enzovoorts. Sowieso wordt er veel gefietst op deze camping en met de grote aantallen Engelse gasten gaat dat niet altijd even verkeersveilig (rechts houden blijft lastig, ook als je het verschil tussen links en rechts wel geacht wordt te kennen). Van alle gasten wordt verlangd dat ze meewerken aan het gescheiden inzamelen van afval. Er staan grote containers voor allerlei soorten plastic flessen die worden gerecycled en aparte containers voor gewoon glas. Jammer genoeg staat dit sympathieke milieubeleid haaks op het muzikale geweld van het animatieprogramma – voor ons gevoel toch een vorm van milieuverontreiniging. Iedere avond klinkt “Hey baby, baby, I wanna knohohohohow” op volle sterkte uit de luidsprekers – we raken van slag als het een keertje stil blijft.
Geen twijfel mogelijk: we overleven deze Franse camping met gemak! Son nom? Domaine de la Rive**** bij Biscarrosse.

Geen opmerkingen: