3 juni 2007

Over een CAO in wording en een gala
Het was me het weekje wel! En even bijkomen in het weekend bleef beperkt tot een paar uurtjes zaterdagmiddag. Maar, eerlijk is eerlijk: de tuin ligt er netjes bij (mijn rug protesteert nog hevig van al het spitten, onkruid wieden en planten) en dat is meer dan ik had verwacht te kunnen doen aan het begin van dit dynamische weekend. Zo eindigde een rommelige, korte, maar volle werkweek, waarin ik tweemaal een CAO-overleg mocht notuleren. Een van de bijzondere woordcombinaties die in dat overleg werden gebezigd wil ik jullie niet onthouden. Tegenwoordig mogen er volgens de Wet Gelijke Behandeling in een CAO niet langer leeftijdsdiscriminerende regelingen worden opgenomen. Zo worden bedrijven gedwongen om een "leeftijdsfasebewust" personeelsbeleid te voeren. Dit is uiteraard een fraai voorbeeld van verhaspelen: "levensfasebewust" of "leeftijdsbewust" zou beter op zijn plaats zijn. Wat taalpuristen er ook van mogen vinden, het woord "leeftijdsfasebewust" staat nu eenmaal in CAO-overeenkomsten en is zo een volstrekt eigen leven gaan leiden.
Vrijdagmiddag eindigde het overleg iets eerder dan gepland en dat kwam mooi uit, want ik mocht voor deze keer naar Almere om een van mijn stiefzoons op te halen. En helaas, ook om 14.30 uur staat er op vrijdagmiddag al een forse file! Haast-je-rep-je terug naar Vleuten om te eten en zoonlief in zijn kostuum met stropdas te helpen. Hij werd om half negen op school verwacht voor het eerste eindexamengala sinds de oprichting van zijn school in hun spiksplinternieuwe gebouw in een wijk van Leidsche Rijn. Voor de gelegenheid hadden ze daar de rode loper uitgelegd. Aan het begin ervan stonden de rector en conrector in keurig pak om elke leerling apart te verwelkomen. Daarachter stonden alle andere docenten opgesteld, eveneens netjes in kostuum of japon. Onwennig schreden of schuifelden de leerlingen, al naar gelang de mate van verlegenheid of wiebelige schoenen met hoge hakken, over de rode loper in hun fraaie kleding, onder luid applaus van hun leraren en leraressen! Sommige leerlingen werden op ludieke wijze bij school afgezet, op een Harley Davidson, in een stretched limosine of in een stokoude Ford pick-up-truck. Ik vond het bijzonder ontroerend om mijn kind daartussen te zien lopen en heb - uiteraard - de nodige foto's gemaakt. Na afloop haalde ik een bijzonder enthousiaste zoon op die had genoten van een geweldig feest en dit een uitstekende afsluiting vond van de examenperiode. Het wachten is nu nog op de uitslag die op 13 juni moet komen. Uiteraard hopen wij van harte dat hij in één keer slaagt. Dan gaat hier de vlag uit en vloeit de champagne rijkelijk!

Geen opmerkingen: