14 juni 2007

Gistermiddag om kwart over vier kwam dan eindelijk het verlossende telefoontje: zoonlief is geslaagd! Natuurlijk ging onmiddellijk de vlag uit en het feestvarken moest direct op de foto. Vervolgens ben ik naar de slijterij en de vlaaienboer gesneld om champagne en taart te halen. De roze en witte bubbels vloeiden gisteravond rijkelijk en ook de vlaai ging grif naar binnen bij alle feestgangers. In het diepste geheim had ik namelijk een "surprise party" voorbereid voor familie en vrienden - missie geslaagd - want zeg nu zelf, zo'n mijlpaal moet toch uitbundig worden gevierd. Zoonlief mocht de champagne ontkurken en waagde zich zelfs, enigszins ontroerd, aan een dankwoord.
Wat is hij blij, want hij hoeft nu nooit meer naar 'school', zoals hij zelf zegt. Heerlijk, zo'n geslaagd kind en het werkt bepaald aanstekelijk, merk ik, want zelf loop ik ook te stralen. Er valt een last van mijn schouders nu het met intensieve begeleiding is gelukt om dit kind de middelbare school fatsoenlijk te laten afsluiten. Eindelijk kan hij gaan beginnen aan een vervolgopleiding die hij zelf heeft uitgekozen, zonder vervelende vakken die hem geen barst interesseren. Dat zal zijn motivatie ongetwijfeld ten goede komen. Maar eerst gaat hij feest vieren met zijn vrienden en afscheid nemen van zijn oude school. Eind van de maand volgt nog de officiële diplomauitreiking. Dat hoort er allemaal natuurlijk ook bij.

Geen opmerkingen: