11 mei 2007

Van de regen in de drup
Zo zit je nog heerlijk in het zonnetje en zo vliegt je paraplu binnenstebuiten als je een rondje met het hondje gaat doen. Dan waardeer je de vele uren zon van vorige week des te meer. Had ik op de camping af en toe nog tijd om een boek te lezen (“Wat is de Wat” van David Eggers, het indrukwekkende levensverhaal van een jonge vluchteling uit Soedan – een absolute aanrader) en op mijn Nintendo DS Lite te oefenen met het verslaan van Donkey Kong (dat is me inmiddels een aantal malen gelukt, maar ik ben ook al een paar keer alle mini Mario’s kwijtgeraakt), deze week is daar veel minder gelegenheid voor, want opdrachtgevers hebben me weer weten te vinden! Zo kreeg ik het verzoek om de recepten van Duitse sausmixen voor groente-, vlees- en ovenschotels in het Nederlands te vertalen. Het water liep me af en toe in de mond bij het lezen van de recepten. Alleen de lijst met ingrediënten vormde soms een uitdaging: ik kwam een paar onbekende namen van kruiden tegen die ik moest opzoeken en zo heb ik er toch weer wat bijgeleerd! Overigens heeft deze vertaling beslist inspirerend gewerkt bij de keuze van onze avondmaaltijden: bij Appie vond ik namelijk vergelijkbare sausmixen van de concurrent. Beetje kipfilet, groente en basmatirijst erbij en smullen maar! Later deze week deden we dat smullen nog eens dunnetjes over met een ovenschotel …..
Meestal kan ik overdag lekker doorwerken en op mijn gemak tussen de middag een boterhammetje maken, maar soms moet ik mijn werk onderbreken voor een speciale bezorgservice: het werkstuk in wording (het bord van een zelf bedacht en ontworpen spel, in opdracht van de geschiedenisleraar) van onze brugmug moest naar haar school worden vervoerd en gezien de omvang ging dat niet op de fiets. Bovendien regende en stormde het nogal en daar kon het landschap in wording niet tegen. Of ik het dus het maar even met de auto wilde brengen. Nu ben ik sinds een paar dagen de trotse eigenaresse van een nieuw tomaatje op wielen dat bijzonder lekker rijdt, dus ik had daar niet zoveel bezwaar tegen. Maar ja, dan moest het de volgende dag na schooltijd weer opgehaald worden, want ze zou er met het groepje klasgenoten nog verder aan knutselen. Ze pleitte er meteen maar voor dat ze voor een keer niet op de fiets hoefde, want ik kon haar dan ’s morgens vast ook wel brengen. Had zij even pech. Haar moeder is wel goed maar niet gek: in mijn lunchpauze wil ik het werkstuk best komen ophalen, maar dochterlief gaat lekker op de fiets naar school – met of zonder regenpak!

Geen opmerkingen: