8 februari 2007

(Weer) alarm?
Het was een rare dag vandaag. Zo zit je beschrijvingen van vakantiehuisjes in de Dordogne te vertalen (ik kwam al helemaal in vakantiestemming) en dan dwarrelen er ineens sneeuwvlokken langs je raam! Aanvankelijk leek het allemaal nogal onschuldig, want er bleef maar weinig sneeuw in het weiland liggen. Toch werden de berichten op de radio met het uur alarmerender: treinen gingen met aangepaste dienstregeling rijden (zouden ze met zo’n dienstregeling dan wel op tijd aankomen?), Rijkswaterstaat adviseerde om thuis te blijven als je niet dringend de weg op moest, er werden flinke files in de avondspits voorspeld en de grootste mop: er zou tussen de 5 en 10 cm sneeuw vallen, waarvan het meeste in Midden-Nederland. Op het hoogtepunt van de sneeuwbuien lag er hier (Utrecht ligt toch tamelijk in het midden van Nederland) hooguit 2 cm. Van die bijzonder drukke avondspits bleek uiteindelijk ook geen sprake. Gehoord op de radio: Ken je die mop van dat pak sneeuw? Het viel niet!
Het blijft een raar fenomeen, zo’n weeralarm. Dit is de derde keer al dit jaar en – toeval of niet – elke keer op een donderdag. De vorige twee keer ging het om zware storm, waarbij scholieren langs de Haarrijnse Plas bijna in het water woeien, maar toch gewoon de hele dag naar school moesten. Vandaag gaf de school van onze brugmug alle leerlingen om 12 uur al ‘sneeuwvrij’ om te voorkomen dat ze later vanmiddag in de problemen zouden komen door het dikke pak sneeuw. Zij vond het natuurlijk fantastisch! Haar broer iets minder toen hij het hoorde, want hij had gewoon een ’40-minuten’-rooster gehad vanwege rapportvergaderingen (en bleek uiteindelijk ongeveer even lang op zijn school te hebben gezeten, maar dat terzijde).
Aan het eind van de dag heb ik me toch maar op de fiets gewaagd. De goegemeente hier moet tenslotte driemaal daags gevoederd en fourageren doe ik bij voorkeur elke dag vers (ook goed voor de nodige beweging & ontspanning, anders zit ik veel te lang achter de computer). Dus op naar ’s lands grootste grutter met zijn superkleine prijsjes (en leuke reclamespots, maar nu dwaal ik af).
Tot mijn grote teleurstelling regende het. Als ik ergens een hekel aan heb, is het zulk kwakkelweer. Op straten en stoepen verandert de sneeuw in een vieze, grijze blubbermassa, waar geen mens enige lol aan beleeft. De kinderen in onze straat kon het gelukkig weinig schelen: zij waren veel te druk in de weer met sneeuwballen gooien en sneeuwpoppen maken.

Dat is maar goed ook, want voor morgen is doorzettende dooi voorspeld. Toch heb ik nog een sprankje hoop: rond 17.30 uur verschenen er boven de weilanden loodgrijze wolken aan de horizon. Wie weet hoeveel sneeuwvlokken die vanavond of vannacht nog gaan lozen.

Geen opmerkingen: