18 februari 2007

Lazy sunday afternoons?
Vandaag helaas niet voor mij ... Ik ben de hele zondagmiddag bezig geweest met het nakijken en aanpassen van een vertaling die ik morgenochtend moet inleveren. Gelukkig heb ik het gered en gelukkig werkte het weer mee: in plaats van het voorspelde zonnetje bleef de lucht vandaag grijs en grauw. Dat nodigde niet erg uit om een eind te gaan fietsen, zoals gistermiddag, toen ik een heerlijk tochtje heb gemaakt in een aangenaam zonnetje. Vandaag kon ik dus mooi doorwerken met Vivaldi op de achtergrond ("De vier jaargetijden", daar knapt een mens van op!).
Het is niet zo mijn gewoonte om in het weekend door te werken en al helemaal niet als alle kinderen bij huis zijn, maar dit keer ging het helaas niet anders. Toegegeven, ik had het werk afgelopen week iets te strak ingedeeld en toen diende zich woensdagmiddag ineens een drukproef aan die er zo snel mogelijk tussendoor moest. Donderdagmorgen had ik eerst nog een deadline voor een grote vertaalopdracht voor een nieuwe klant, maar daarna ben ik er meteen mee aan de slag gegaan. Jammer genoeg bleek al snel dat de drukker er een rommeltje van had gemaakt en dat kostte extra uren. Tot overmaat van ramp kwamen er in de loop van vrijdag nog wijzigingen bij ... ik werd langzamerhand een beetje moedeloos en zag het weekend als verlengde werkweek opdoemen. De afgelopen dagen voelde ik me net Truus de mier. De oudere jongeren onder ons kennen haar nog wel, dat geinige 'tuuterdetuut'-dametje uit de Fabeltjeskrant.
Nu de vertaling af is, kan ik weer opgelucht ademhalen. Morgenochtend start ik met frisse moed aan de drukproef, zodat ik die kan inleveren. Gelukkig heb ik in goed overleg met de opdrachtgever kunnen schuiven - dan loopt mijn werkplanning voor komende week als het goed is weer op rolletjes! De les is duidelijk: de volgende keer maar iets minder krap plannen. Enne, het weekend ga ik toch heerlijk ontspannen afsluiten: ik krul me op in mijn luie stoel met een schitterend boek van Anna Enquist, De thuiskomst. Een absolute aanrader, dit prachtig beschreven levensverhaal over Elizabeth Batts, de vrouw van James Cook, zeevaarder en ontdekkingsreiziger in de 18e eeuw. Op de achterkaft stonden al wervende aanbevelingen. Hoewel ik nog maar net in het boek ben begonnen, is het absoluut waar wat de recensies beweren: een indrukwekkend boek. En wat mij betreft ook een bron van inspiratie voor vertalers!

Geen opmerkingen: